خوشه ای از خرمن خاطرات ...
امروز صبح علی الطلوع در معیت اخوی ته تغاری و دو سه نفر از دوستان شفیق و اهل دل درد آشنا
به همراه یک راه بلد و کوله کش محلی بر حسب عادت مألوف هوای لطیف و خلوت دنج و لذت نسیم
دلکش کوهستان را بر شلوغی و هیاهو و دود و دم و ازدحام سرسام آور شهر ترجیح داده و فرصت را
غنیمت شمرده توکل به خداوند قادر متعال یا علی (ع) گویان راهی دشت و دمن و کوه و کمر شدیم .
جای شما سبز الحق که خیلی خیلی خوش گذشت و حسابی چسپید لکن علیرغم اینکه عزم همه
اعضاء گروه برای فتح قله رفیع موسوم به (( رهوال )) جزم بود و همگی مصر و مصمم بودیم تا فتح قله
پای ننشسته و پرچم پرافتخار کشور عزیزمان را بر بلندای آن قله ی رفیع به اهتزاز در آوریم متاسفانه
توفیق یارمان نبود و ظاهرن مشیت الهی بر این مهم تعلق نگرفته بود و دست از پا درازتر برگشتیم .
لازم بذکر است کم سعادتی و عدم توفیق اندوهبار را از این جهت عرض میکنم که هر چند با بعد
مسافت و ضیق وقت و کمبود امکانات فنی مواجه بودیم لکن اعضای تیم صعود کننده نهایت ایثار و
از خود گذشتگی را به منصه ظهور نشانده و ذره ای پا پس ننهاده و بقول معروف خم به ابرو نیاوردند
اما آنچه عزم جزم گروه را با اخلال و اشکال مواجه نمود و اوقات همه ی اعضاء را تلخ و خاطرمان را
مکّدر کرد حادثه ی ناگواری بود که سرپرست محترم و دوست داشتنی تیم مان را از ناحیه پای چپ
مصدوم نمود و مع الاسف با همه تلاش و تقلایی که حتی با وجود مصدومیت ایشان بخرج دادیم ره
بجایی نبردیم و بعد از انجام اقدامات درمانی اولیه و پانسمان موقت پای مجروح کاپیتان صبور و
ساعی و پر مهر و محبت تیم توسط یکی از اعضای گروه که وظیفه خطیر کمکهای اولیه و خدمات
پزشکی را بر عهده داشتند بخاطر وضعیت خاص دوست عزیزمان که نگران خونریزی جراحت نسبتن
عمیقش بودیم و ضرورت داشت در کمترین زمان ممکن به مرکز درمانی و اورژانس رسانده شود
بدون استراحت راه بازگشت به ایستگاه مبداء را پیش گرفتیم و بحمدالله تلاش مان موثر واقع شد
و خیلی بموقع اقدامات درمانی تخصصی انجام شد و خطر مرتفع گردید و نگرانی و اضطراب شدید
اعضاء تیم با شنیدن خبر سلامتی و بهبودی حال عمومی و اطمینان خاطر پزشک معالج که جای
نگرانی نیست و من الله خطری متوجه جناب رئیس نمی باشد فروکش کرد و خاطره ی تلخ و
شیرین صعود ناموفق گروهی که تعریف از خود نباشد متشکل از مجرب ترین کوهنوردان استان
می باشد در تاریخ و تقویم کوهنوردی ثبت و ضبط گردیده و در یاد و خاطر دوستان عزیز باقی
خواهد ماند. ناگفته نماند در محل بیمارستان متفق القول شدیم به محض بهبودی کامل کاپیتان
عزیزمان به شکرانه سلامتیش در قالب تیمی منسجم و مجهز ماموریت نافرجام خود را به انجام
رسانده و حق مطلب را ادا کنیم. جهت مزید استحضار مخاطبین ارجمند این پست عارضم متعاقب
مصدومیت سرپرست گروه فروتنانه اصرار ورزیدند ایشان با یکی از همراهان تا زمان مراجعت باقی
اعضاء در همان محل بمانند یا اینکه تلفنی اطلاع دهیم یکی دو نفر از دوستان یا تیم امداد و نجات
کوهستان جهت مداوا و مراجعت وی عازم شوند و ما بدون توجه به اتفاقی که افتاده مسیرمان را
ادامه دهیم تا زحمت و مرارتی که متحمل شده ایم هدر نرود لکن هیچکدام از اعضاء با نظر وی
موافقت ننموده و اظهار داشتیم اولن رها نمودن شما در وضعیت فورس ماژور بدور از رحم و انصاف و
مروت و جوانمردی است و با روحیه پهلوانی و مرام و منش ورزشکاری تضاد و تعارض آشکار دارد دومن
سلامتی شما و سایر اعضاء و همراهان در درجه اول اهمیت و اولویت قرار داشته و این موهبت الهی
که سایه بلند شما بر سر خانواده و دوستان و شاگردان و کار آموزان مستدام باشد از هر افتخاری
مهمتر و والاتر است. از همه اینها گذشته دنیا که به آخر نرسیده فردا و فرداها هم روز خداست و
انشااله پس از طی دوره نقاهت و کسب بهبودی کامل روز از نو آغاز و روزی از نو برقرار می شود و
به امید خداوند توانا و توسل به ائمه اطهار و اهلبیت عصمت و طهارت (علیهما السلام) و عنایت به
فضایل توکل و توسل و اهتمام به مراتب تخصص و تجربه و بکار گیری ابزار و امکانات و تجهیزات لازم
تحت سرپرستی و ندابیر راهگشای حضرتعالی قلل سر بفلک کشیده را یکی پس از دیگری فتح
خواهیم کرد و انشااله تعالی زمان موعود چندان بعید و دور از دسترس نمی باشد ....