روزگار ظلمت
چند گویم من از جدایی تو
رسم دیرین بی وفایی تو
پنجه در پنجه
در افکنده رقیب
جز غم عشق مرا
چیست نصیب...؟؟
در دلم
از هجران
کوه اندوه غمی
پنهان است
مرغ دل
در قفس تنگ زمان
به گناه ستمی
زندان است...
کبود
سبز
طوق سیاه و زرد
برگردنم ز عقده دل
یادگاری است
در شعر های خویش
با نام و یاد دوست
در نای دلبران
فریاد میزنم
تنها علاج غصه ما
خاکساری است
هر سال
در بهار
غمگین و بی قرار
معنای سوگ را
انکار میکنم
تندیس عشق را
درفصل عاشقی
بر دار میکنم
سودای خویش را
یک روز در میان
تکرار میکنم ....
آن هم که جوابی نفرستاد جوابی است ...
**** *** *****
در قاب سرخ دلم
در کنج دنج باغی سبز
بر روی شاخه ای
نوشتم آه
ای ماه
شاهد باش
ای ستاره
ناظر باش
با من چه می کند
این نامهربان
سنگین دل ...
نازنینا
آنچه
با من کرد
سودای رخت
گربگویم
شکوه ها
برحال زارم
میکنی ...
ترسم
دلت
برنجد
از من
وگرنه
هرشب
۱۰۰
نامه
می فرستم
با
پیک
بامدادی ....
خودت بهتر از من میدونی قرارمان این نبود...
ولی چه کنم چاره ندارم که فلک کرده جدا ...
از کدام غنچه بچینم که دهد بویت را ...
درد را گفتم که درمانش کنی اما نکردی ...
بر جفا و مهر خود رامش کنی اما نکردی...!!!
کاش میگفتی به من ای دل چه کردی...؟؟
من در این فرصت کوتاه چه کنم با دل ریش...؟
چه کنم با تشویش...؟
چه کنم با ستم بی حدی
که تو با من کردی.....!!؟
ترک عادت کردی ...
به خودت بد کردی...
رو طی چند مرحله بطور خصوصی مطرح فرمودن عرض کنم دوست ارجمند گرامی تر از جانم:
نادانی به کثرت نادانسته ها و مجهولات نیست بلکه به مطلق فرض نمودن دانسته ها و معلوماتست...
ثانیا واسه پر کردن و جبران جای خالی این چند روز غیبت البته موجه قطعه شعری دست و پا شکسته
رو به روح متعالی و خاطر شریف و نام نامی دوستی به غایت مهرورز از دیار مهربانی تقدیم میکنم تا
بخوبی باور کند که :
هر گز از یاد من آن سرو خرامان نمی رود و آنچنان مهرش در دلم جای گرفته و در هم تنیده شده که
به جفای فلک و غصه دوران نرود...
روزگار سرخوشی ها یاد باد
باغ چشمان قشنگت شاد باد
پرتوی سیمای تو شب سوز بود
از وجودت شام من چون روز بود
دل ز سودای رخت مستور بود
دیدگانت روشن و پر نور بود
کوه صبرت قامت الوند بود
داغ بر دل چهره پر لبخند بود
بر حریم باورت رنگین کمان
سر به بالای تو ساید کهکشان
با صفا و با وفا و مهربان
در میان لاله رویان دل ستان
بر زبانم بس که آید نام تو
در سحر گه می دهد انعام تو
خوش خرامیدی بسوی بوستان
کی روی جانا زیاد دوستان
مانده اسرار و حقایق بر دلت
هست گلبرگ شقایق منزلت
تا که آید نغمه ای از کوی دوست
گشته ام محو جمال روی دوست
کرده ای مهمان جنات نعیم
هر که دیدی در صراط المستقیم
از شراب عاشقی نوشیده ای
رمز رندی را ز ما پوشیده ای
از عذاب دوریت پژمرده ام
تیر از طعن رقیبان خورده ام
ره بسوی بیکران ها برده ام
تا بیایی نازنین من مرده ام ...
پ.ن***
شاه بیت غزل فال امشب بشرح ذیل است:
هر که در این ورطه نیست زنده به عشق
بر او نمرده به فتوای من نماز کنید...(حضرت حافظ علیه الرحمه ...)
یک شب و
سکوت خانه را
بر هم زن
به کوی من بیا
هر شب و
غربت پائیز را
بر هم زن
قسم به آب و آفتاب
به آیه های مهتاب
به یاس و قاصدک
به گُل سفارش کن
به خواب ناز آهوان
به عشق پاک ماهیان
مرا نوازش کن ...
شب دیجور زمان
در هجوم هوس
رهگذران
شور و حال غزل
همسفران
یادمان عطش شالی ها
گُل تب دار دل قالی ها
نذر یک لحظه
که باشی ناشاد
تیر برپیکر رنجورم باد ...
سنگ حسرت به سر
گورم باد
هفت دریا به
ره دورم باد
تیغ سرما
به تن عورم باد
طعم شیرینی می
شورم باد
بی خیال
غم عالم گویم
آفرین بر
دل پر نورم باد ...
پ.ن:
* از ماست که بر ماست...
*لحظه ای چند بر آن لوح کبود / نقطه ای بود ودگر هیچ نبود ...
*جسم ۱۰۰ چاک بخون افتاده / عالمی غم به دلم بنهاده ..
اگر نه پای مهرت در میان بود / مرا کی دوستی با دشمنان بود..؟
اگر شور گُلش در سر نبودی / چرا بلبل بهر خارش مکان بود ...
دانم ای ناله در آن دل ز چه تاثیر نکردی
رخنه در سنگ محال است
تو تقصیر نکردی ...
چه می ترسی ...!!؟؟
چیزی جز تنهایی
در چنته ندارم
که نثار تو کنم
تنهایی
دردی لاعلاج است
که در عمق ِ
نگاهم هویداست...
وای من
اگر طبیبی
غیر تو باشد...
نزدیک که
هجران تو
ما را
بکشد
گر
هنوزم
سر خونریزی
مایی
بازا ...
دلبران را جواب خواهم کرد
با حضور خیال شیرینت
ترک دنیای خواب خواهم کرد
جلوه گاه عبور یادت را
مست از عطر ناب خواهم کرد...
دردی جانکاه
هر غروب
سپیدارهای بلند خاطره را
در برهوت تنهایی
مدهوش میسازد....
میزد این آدمی که از سجده کردن بهش سرباز میزنه فردا روزی در شیطنت و
دوز و کلک به چنان نبوغی دست می یابد که دست وی و نوادگانش رو از پشت
می بندد بدون درنگ سجده میکرد و امروز همه اندوه و غصه ابلیس از این جهت
است که چرا بدرستی آینده محتوم بشر را پیش بینی نکرد و منفور و مطرود درگاه
الهی شد.ناگفته پیداست که این امر کینه و عداوت شیطان به آدم ابوالبشر را
شدت و حدت می بخشد. فلذا شایسته است که بیش از پیش مواظب مکر و کید
شیطان و ایضا شیطان صفتان در هیبت و ظاهر آدمی باشیم. بیت عاریه پی نوشت
موید صحت مطلب و اشارت ظریفی به همین حقیقت و تاکید موکدی بر هوشیاری
دائم آدمی است که ان الانسان لفی خسر ...
*پ.ن:
ای بسا ابلیس آدم رو که هست / پس بهر دستی نباید داد دست ...
یک بر صفر به نفع لوکوموتیو رانان و تراکتور سازان خاتمه یافت و این نتیجه برای بنده و دیگر آبی
دوستان عزیز ایده آل است مشروط بر اینکه در نیمه دوم نیز بازی خوبی به نمایش بگذارند و اگر
قادر به زدن گلهای بیشتر نیستند از همین دستاورد جانانه دفاع نمایند.خوشبختانه عابر بانکم نیز
صحیح و سالم بدون کم و کسر چندغاز موجودی پیدا شد .بعد از تماس با دوست بانکی ام قرار شد
صبح اول وقت مجددا بهش زنگ بزنم تا حسابم را چک نماید و مانع سوء استفاده و برداشت از حساب
گردد و نیابتا نسبت به اعلام مفقودی و تنظیم درخواست صدور المثنی اقدام نماید .دیشب تا صبح
خواب با چشمانم قهر و بیگانه بود .صبح قبل از شروع بکار بانک باهاش تماس گرفتم . مشفقانه توصیه
نمود قبل از ابطال کارت به دایره کارتهای مفقودی مراجعه کن ممکن است بنده خداشناسی آنرا یافته و
به بانک تحویل نموده باشد .حسب پیشنهاد ایشان شماره بانک عامل را از ۱۱۸ اخذ و برای خالی
نبودن عریضه نومیدانه تماس گرفتم .متصدی مربوطه اسم و فامیل و مشخصات کارت را پرسید و
پس از چند لحظه ناباورانه بشارتم داد که بعله ،کارتتون اینجاست با مدرک شناسایی معتبر مراجعه و
دریافت نمائید. خدا را سپاس گفته بلافاصله به دوستم زنگ زدم و بابت راهنمایی موثرش از ایشان تشکر
نموده و فی الفور عازم بانک مربوطه شدم و کارتم را وصول نموده و پس از تغییر رمز در جای امنی قایم
کردم .حالا با کسب اجازه از محضر شما عزیزان میریم که شاهد سوراخ سوراخ شدن قهرمانان کاغذی
( پیروزی و سپاهان ) و صدرنشینی مقتدرانه سرور کل ایران ، استقلال قهرمان باشیم ...
پ.ن:
در بندر بوشهر واسه تشویق شاهین شعارهای زیبایی داریم با این مضامین که :
نه اینتر نه میلان / فقط شاهین ایران .
ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد ...
بعد نوشت:
خوشبختانه پیروزی حسب عادت مالوف با همان تک گل جاسم کرار عراقی بازی را واگذار
کرد لکن سپاهان ۲ ـ۲ مساوی کرد .اگه می باخت خب قطعا بهتر بود ولی مساوی هم زیاد
با باخت توفیر نداره ، تازه از نقطه نظر امتیازات ۲ تا مساوی بدتر از یک باخته چرا که طی ۲
تساوی۴ تا امتیاز می پره ولی در یک شکست ۳ تا ...
عابر بانکم نیست تا الان عین مرغ سر کنده ام.اساسا وقتی با همه دقت و وسواسی که بخرج میدهم
چیزی کم ارزش ازم گم میشه بمعنای واقعی کلام بهم میریزم ،چه رسد به کارتی که همه چندرغاز
دارایی بنده رو با خود یدک میکشه و چه بسا تا این لحظه ریالی از آن باقی نمانده باشد که ناچارم
بگویم فدای سر کچلم تا به امید ایزد منان شب به صبح برسد و حسابم را چک کنم و خیالم از هر دو
سو راحت شود.. یعنی اینکه یا کاملن خالی شده و بر باد خزان رفته و یا دست نخورده باقی مانده
که در هر دوصورت تکلیف روشن است...متاسفانه زمانی متوجه فقدانش شدم که ساعت تعطیلی
بود و دستم به هیچ جا بند نبود غیر از اینکه به دوست عزیزی که در شعبه ای از بانک صادر کننده
شاغل است تماس حاصل نموده و شرح ماوقع را بیان دارم و کسب تکلیف نموده ، راهنمایی بخواهم
و اون بنده خدا هم ضمن اظهار تاسف دلداریم داد که جای نگرانی نیست و ایشاء اله مشکلی پیش
نخواهد آمد و مادام که کسی رمز کارت را نداند امکان برداشت ندارد و دستیابی به رمز هم به این
سرعت و سهولت میسر نمی باشد و قس علیهذا...
خلاصه مقرر شد صبح علی الطلوع مراجعه کنم و ابتدا کارت مفقوده را از رده خارج اظهار داشته ،
سپس درخواست صدور المثنی نمایم و از تجربه فقدان کارت که بواسطه سهل انگاری و حواس پرتی
خودم حادث شده درس عبرت گرفته و منبعد حواسم را از این که هست بیشتر جمع کنم .
ــــــ زنده یاد بیژن الهی ...
با نهایت اندوه خبر دار شدم روح بلند شاعر و نقاش توانای معاصر بیژن الهی عزیز که اخیرا
با عارضه قلبی دست به گریبان بود به اعلی اعلیین پر کشید و رفت تا دامنش از گرد زمین
پاک بماند.... شادروان الهی متولد ۱۳۲۴ بود که از ابتدای دهه ۴۰ اشعار و سروده های
دلنشین و زیبایش زینت بخش صفحات مطبوعات بود و چند دفتر شعر از ایشان به چاپ رسیده
است . وی همچنین دستی در ترجمه متون و کتب ادبی داشت و آثار فاخری در زمینه های
مختلف از وی بیادگار مانده است.حضور موثر در عرصه نقاشی و طراحی نیز افقی نو در
زمینه های فکری و فعالیت هنری آنمرحوم رقم زد که حکایت از گستره بسیط دانش و
فرزانگی و فرهیختگی ایشان بود / خدایش رحمت کند.... یادش گرامی و راهش پر رهرو .
ــــ در این ایام و لیالی نوای حزین سوگواری و سوز آه و حرمان و اشک ماتم در بندر زیبای بوشهر نیز
همپای هموطنان عزادار دیگر مناطق میهن عزیز و پهناور ایران از هر کوی و برزن به گوش میرسد و
سینه زنی و زنجیر زنی در مساجد و حسینیه و تکایای بندر از شور و حرارت خاصی برخوردارست.
پچم های سیاه و سبز و سرخ سید و سالار شهیدان و یاران باوفایش در اهتزاز است و ندای آزادی
و غریو آزادگی را در پی سالها تا همیشه تاریخ در گوش ستمگران و ظالمین طغیانگر و گردنکش
فریاد میزند و گواهی میدهد که همواره خون بر شمشیر و حق بر باطل پیروز است و یقینا
یک روز زندگی با عزت و شرافتمندانه از هزاران سال زیستن با ذلت وخواری برتر و ارزشمندتر است.
پ.ن :
ان الحسین (ع) مصباح الهدی و سفینه النجاه ....
بدرستی که حسین( ع) چراغ هدایت و کشتی نجات است...
اندوه دوریت
بر دلم
سایه ای
سرد و سنگین کشید
هنوز هم
در شیب تند شام جدایی
تبعید و غربت و فقر
گرسنگی و حقارت و زجر
دوزخ بی انتها
تصویر مه آلودت را
در ازدحام بی سروسامان آدمها و
شکل فریبای
کتاب و کبوتر
شعله و خاکستر
نقطه و سطر
آهنگ و استعاره
شب و ستاره
جاده و جنگل
دریا و ساحل
پراکنده و درهم
به یاد می آورم
مرا چه باک از غم...؟؟
اگر تو شاد باشی...
هیچ ابهامی نیست
هرچه هست
الهام است
به امید خوشبختی
مثل طوطی
حرف میزنم و
به نیت رسیدن
مثل کبک
راه میروم
از کودکی
یاد گرفته ام که
اسب نجیب است و
گربه عجیب .....
و ابر و باد و مه و خورشید و فلک
لجبازانه
دست بدست هم داده اند
تا از قافله تمدن عقب بمانم
و عجوزه پیر دنیا
بجان آخرین شوهر ناکامش
قسم میخورد که
از ترس تشر پارکبانان
سودای گل چیدن ندارد
با اینکه خُلقم
تنگ است
خنده ام می گیرد
در کوچه های روزمّرگی
گم میشوم
تا هرگز
در دسترس
مشترکان مشرک نباشم...
حس سبز وصال
الهام و
وسوسه ای مبهم دوری
آزارم میدهد
در هجر یار
زلال اشکم
دریا دریا جاریست
روز و شب
کارم زاریست
گاهی نقش خیالی
به شیرینی خواب
چون پرتوی مهتاب
بر جانم می تابد و
گل خنده
بر لبانم می نشاند
سیاهی
رخت می بندد
تعبیر خواب و
تفسیر فالم چیست...!!
نمیدانم..؟؟
تو میدانی..؟؟
شورش است
که در خلق عالم است...؟؟
باز این چه
نوحه و
چه عزا و
چه ماتم است...؟؟؟
باز این چه رستخیز
عظیم است کز زمین
از نفخ صور خاسته تا
عرش اعظم است....؟؟
فرا رسیدن ایام سوگورای سید و سالار شیهدان ابا عبدالله الحسین (ع) و ۷۲
تن از یاران وفادارش را که در راه نیل به آرمان متعالی آزادی و صیانت از آزادگی
مرگ با عزت را به زندگی با خواری و ذلت ترجیح دادند و جوانمردانه شهد شیرین
شهادت نوشیدند خدمت شیعیان سوگوار و محبان راستین آن حضرت خاصه
هموطنان عزیز و شرافتمند و آزاده تسلیت و تعزیت عرض میکنم.
الهم ارزقنا شفاعت
الحسین (ع) یوم الورود....
سفر به دور زمین ابتدا با یک گام آغاز میشود و گامهای بعد در پی آن یک گام شکل می گیرند.
شخص عجول و بی دقت در جنگل هم هیزم پیدا نمی کند ...
خنده بزرگترین و موثرترین اسلحه در جنگ زندگی است.
داس پیر و جوان نمی شناسد و دلش برای شکوفه های جوان نمی سوزد.
خوشبختی یک امر درونی و نسبی است که ملاک و مبنایش برای هر کس متغیر است.
صادره از سوی حضرت آیه الله آملی لاریجانی و ارجاع به واحد اجرای احکام به پایان رسید و
اوراق دفتر عمر شهلا جاهد خط بطلان خورد و قطورترین و خبرسازترین پرونده قتل دهه ۸۰
بکلی مختومه شد.طی این مدت کارشناسان خیرخواه و دلسوز واحد معاضدت و صلح و سازش
و اجرای احکام قوه قضائیه و جمع کثیری از عوام و خواص منجمله تعداد زیادی از هنرمندان و بازیگران
مشهور و مطرح عرصه سینما و ورزش و ....قربه الی الله پیشقدم گردیده و مخلصانه تلاش گسترده ای
صورت پذیرفت که متاسفانه موفقیتی در برنداشت و با وجود اینکه ولی دم قهری مرحومه طی ایام
بازداشت شهلا جان بجان آفرین تسلیم نموده بود لکن مادر و برادران و خواهران و فرزندان مقتوله و
همچنین شخص ناصرمحمد خانی فوتبالیست مطرح و نامدار دهه ۶۰ ایران و آسیا بعنوان همسر
قانونی مقتوله (سرکار خانم لاله سحر خیزان ) که حسب اخبار و اطلاعات منتشره زنی بسیار
مومنه و محجبه و مهربان و اهل فضل و پاکدامن و نیک سیرت بوده است مصرا خواستار اجرای
هر چه سریعتر حکم قصاص بوده و بر تاخیر ۸ ساله معترض بودند.گو اینکه خود شهلا نیز از اطاله
زندان و بلاتکلیفی به ستوه آمده و اجرای حکم را بر بلاتکلیفی ترجیح میداد و این اواخر در همین
رابطه نامه ای به ریاست محترم قوه قضائیه تقدیم و تسریع در تعیین تکلیف مبنی بر آزادی یا
اجرای هر چه سریعتر حکم را درخواست نموده بود. مقتوله دارای خانواده ای بسیار متمول و
متشخص و خوشنام می باشد که از سالها پیش به کشور قطر مهاجرت و در آنجا سکونت دارند
و ناصر نیز در سنواتی که در باشگاه فوتبالی در آن کشور عضویت داشت با وی آشنا و ازدواج نموده
بود. کما اینکه دو پسر ناصر ( علی و عرفان ) نیز متعاقب قتل ناجوانمردانه مادرشان نزد ایشان رفته و
در حال حاضر نیز ساکن قطر می باشند.این حادثه ضربه روحی روانی شدیدی به ایشان و پدرشان که
در زمان وقوع حادثه در معیت باشگاه پیروزی در اردوی آلمان بود وارد آورد که متعاقب آن ناصر محمد خانی
یک شبه موهایش سفید و پیر و فرسوده گردید و عملا ازصحنه ورزش کنار رفت و شان و جایگاه و آبرو و
حیثیت ایشان لطمات و صدمات جبران ناپذیری وارد گشت و موقعیت اجتماعی و محبوبیت وی خدشه دار
گردید چرا که بر اساس اقرار و اعترافات اولیه وی با قاتل بنوعی در ارتباط بوده و گویا در همان زمان شهلا
همسر صیغه ایش بوده است. درهمین راستا عقلای ادیب و علمای فرزانه و اندیشمند این ملک و
مملکت اهورایی بدرستی و فراست دریافته و فرنود رز فرموده اند :
ذات بد نیکو نگردد زانکه بنیادش بد است /
تربیت نا اهل را چون کردگان بر گنبداست...
پ.ن : صرفنظر از گناهکاری و استحقاق یا عدم استحقاق و بی گناهی ایشان ،حسب وظیفه
دینی و اخلاقی و انسانی برای شادی روح هر دو خصوصا شهلا که سحرگاه امروز بدار مجازات
آویخته شد ضمن قرائت فاتحه الکتاب و ادای ۲ رکعت نماز با نیت قربت و استجابت دعا و خوف
و رجاء برای معدومه که متاسفانه در عنفوان جوانی گرفتار هوی نفس و کید شیطان لعین و رجیم
گردید رحمت و مغفرت واسعه الهی آرزومندم و امیدوارم که تحمل طاقت فرسای ۸ سال حبس متوالی
منجر به قصاص کفاره گناهش قرار گرفته و مستحق رحمه للعالمین باشد..آمین یا رب العالمین...
تمام سهم من
از زندگی
خاطره و رویا و خیال توست
با خاطره ا ت در گذشته سیر و
با رویا یت به آینده پرواز می کنم
خیالت نیز
بهترین بهانه
برای ماندن و سرودن است
جانا مرا ببخش ...
بی تو تنها دلخوشی ام
غنچه سرخی است که
در دفتر دلم کاشتی و
قطره اشکی است
که عطر یاس را
به چلچله نیلوفری عشق
هدیه می کند ...
اینها همه یادگاری من
از توست ...
شکوه ها با تو از این عشق و تمنا دارم
غصه ها دارم از این بی سر و سامانی ها
از غم و ناله و اندوه و پریشانی ها
هست در خاطرم آن مرحمت روز نخست
نشود پاک به سودای پشیمانی ها
خوش برانیم به دریای وفا کشتی عشق
حیف می داد جنون حکم به ویرانی ها
نازنین لحن صدایت غزلی رویایی است
یاد آن موهبت و نغمه و شیدایی ها ..
کردی من ناباورانه اندوه جدایی را به سوگ نشستم و داغ غم سنگین فراق بر وجودم مستولی
شد و از قامتم در اندک زمانی هلالی ساخت که (( بر چشم دشمنان تیر از آن کمان توان زد...))
غمی که ابتدا به ساکن تقبلش بسی دشوار بود و در ثانی تحملش دشوارتر ....فلذا به تجربه
دریافتم که در گذرلحظه ها هر روز سخت تر از روز قبل خواهد شد...
دریغا که در زمره کبوتران حریم قدسی عشق ، سرشار از شوق و ذوقی وافر ، امید و آرزوی
محتمل الوقوع معجزه عشق و محبت و دوستی را به انتظار نشسته بودم که ناگاه طوفان در گرفت و
دست بیرحم تقدیر به رسم دیرینه روزگار امیدها را به یاس مبدل ساخت تا تائید و تاکیدی دوباره
باشد بر باور و برداشت اشتباهی که بر حسب آن گفتگو را آئین درویشی محسوب و از سر خامی
و کم تجربه گی ، فتنه و فریب چشم و ابرویی که خیال جنگ و قهر و کینه در سر می پروراند را
بنا به رویه متعارف ومعمول همیشه صلح پنداشته و در مصافی نابرابر مغلوب یاری شدیم که گویا
ره و رسم وفا و حدیث دوستی و مهر و صفا را در قاموس دیگری یافته و به شیوه نوین (امروزی )
آموخته بود... در این میان الحق و الانصاف ایشان ذره ای گناه و تقصیر و قصوری نداشته و ندارد...
من اما نیک میدانم گناهم نابخشودنی است...ان الله سمیع علیم بما تعملون بصیر...
پ.ن:
هر چند خود کرده را تدبیر نیست اما چه می شد اگر بلاتکلیفان درمانده و وامانده
میدانستند تکلیفشان چیست تا به آن عمل نموده رستگار شوند...؟؟؟
عشق ما را باز هم شرمنده کرد
یاد آن صیاد شیرازی بخیر
دلبر سر در گریبان در جفیر
یاد آهنگ خوش قناسه ها
راز تاول های پا بر ماسه ها
یا علی ع گفتیم و عشق آغاز شد
یاد یاران باز مجنون ساز شد ...
هفته بسیج یادآور حماسه ماندگار کبوتران خونین بال حریم انس و عشق و عرفان بر ملت دلیر ایران بالاخص ایثارگران عزیز و بسیجیان دلاور و رزمندگان شجاع دوران جهاد و جوانمردی و آتش و خون و خانواده های معظم و معزز شهدا و جانبازان و آزادگان عزیز و همه ایثارگران راه رهایی گرامی باد...
دوری بگویم
یادم آمد
عشق با آزار
خویشاوندی
دیرینه دارد ...
دوست
بیادگار
دردی
دارم
کان درد
به صد
هزار
درمان
ندهم...
هرکس من مولای اویم علی( ع )مولای اوست.
حضرت محمد(ص)
در فصل خطر امیر را گم نکنیم
ای همسفران غدیر را گم نکنیم...
حلول عید فرخنده غدیر را به محضر شریف شما دوستان عزیز
صمیمانه تبریک و تهنیت عرض نموده برای همگی خوبان روزی
دلپذیر و روزگاری شاد و دلی خوش و کامی شیرین آرزومندم...
بعد یک عمر سعادت رفاقت و توفیق همدلی به یکباره بر همه خاطراتمان خط
بطلان کشید و رفت...هر چه تلاش و تقلا کردم متقاعدش کنم نشد که نشد و
در تمام مدت رایزنی و مذاکره با پاسخ منفی مواجه و امیدم به یاس مبدل شد و
از اینکه نمی توانست تمنایم را مبنی بر ماندن بپذیرد با صدایی آرام و مخملی اش
پوزش خواست و با عزمی جزم مرا با خاطراتش تنها گذاشت...
با خود اندیشیدم که لابد سهم من از زندگی همین است چه میشود کرد....؟
افسردگی دردناک و اندوه تلخ از دست دادن دوستی به غایت مهربان و عزیز و
دوست داشتنی رنجی بی پایان و غمی دائمی است لکن این واقعیتی است
که بوقوع پیوسته و حدیثی است که بر صحیفه زندگی بنده حقیر رقم خورده
است.دلخوش به این بودم که شاید بتوان با عشق و محبت و دوستی براحساس
پوچی و تنهایی و هراس و اضطراب و روزمرگی فائق آمد غافل از اینکه تلنگری
می تواند جام لغزان محبت و شیشه لرزان عاشقی را در هم بشکند و نسیمی
کافیست تا شمع رقصان دوستی را خاموش سازد ....
تو از اوج اندیشه ام سرتری
حریم دلم از تو روشن بود
گُل خفته در خاک ،گلشن بود
ز جام نیوشا که داری بدست
به افلاک رفتی از این خاک پست
فکندی به دریای هستی تو موج
همای سعادت به سرداریت فوج فوج
زمین از تو پیرایه و فـَـــــــــــــر گرفت
زمان در سراشیبی طی شدن پر گرفت
عدو از حسادت به تو حیله کرد
فرومایه ی یاوه گو پیله کرد
ولی بارگاه تو در عرش بود
گلستان به سودای تو فرش بود
ز نو از پی سوز و ساز آمدم
به درگاه تو با نیاز آمدم
به هر سوی دلداده گرد تو جمع
چو پروانه در محور نور شمع
به احوال تو در نیاید سخن
خصوصا ز کم دانشی همچو من
نموده خیال خوشت بنده مست
قلم را گذارم فرو شسته دست ....