ضمن سلام عرض ادب و احترام خالصانه خود را در قالب ارادتی وصف ناذیر به محضر شریفتان تقدیم

میدارم. امروز نمیدانم چرا حس و حال نوشتن ندارم. جالب است بدانید من برای تسکین همین بی

 حالی ها و کسلی های گاه و بیگاه می نویسم اما بعضی موقع حوصله همین مقدار هم ندارم.

با این وجود هرگاه بر بی حوصلگی فائق آمده و شروع به نوشتن کرده ام تسکین یافته ام. شما هم

امتحان کنید بد نیست . منظورم اینه که خوبه. خوب چه خبر ؟چکار میکنید ؟ به مخلص هم سر بزنید.

البته ارادت ما به همه  جاودانه است. خوب و بد هم نمیشناسد. از اتفاق خیر همه را خوب میبیند و این

برکت ارزشمندی است که خداوند رحمان عطا فرموده است.آمدم که بگویم عزیزان دلم برایتان تنگ

میشود همانطور که بقول شاعر دوست داشتنی دیار جنوب گاهی دلم برای خودم تنگ میشود.

پس بیایید دلتنگی ها را نیز به مثابه دلخوشیها تقسیم کنیم.شما سهمی از خوشی و

 خوشبختی اتان را بمن بدهید منهم سهمی از دلتنگیم را به شما . موافقید؟