با تو هستم ای ایرانی سلحشور. ای هموطن دلاور. میدانی و میدانم که ایران و ایرانی نامی به بلندای

 تاریخ داردو همه خصوصیات اصالت و نجابت و صفا و صمیمیت و مهربانی را یکجا دارد.بقول شاعر شیرین

سخن آنچه خوبان همه دارند ما تنها داریم.ایرانی در طول تاریخ درخشیده و کماکان نیز میدرخشد.اصلا

 مرادو منظور نژاد پرستانه ندارم . نیت بنده یادآوری بزرگی وکرامت ملت عزیز ایران است که در لوای دین

مبین اسلام همواره موجب تمجید ملل جهان بوده اند.من و توباید قدر خودمان و موقعیتی را که داریم

بیشتر بدانیم. بالاخره ما زاده ی این سرزمین عزیز هستیم.باید تاریخ ساز باشیم و تاریخمان را به

روشنی آفتاب و پرافتخار از گذشته با برگهای زرین دیگری مزین نماییم.آدم شرمش میاید که هموطنی در

 گوشه ای، بجای دفاع از کشوراسلامی و آرمان متعالی جامعه اش و کار و فعالیت و ارائه راهکار سازنده،

 همسو و همگام با دشمنان قسم خورده این آب و خاک گام بر میدارد و آب به آسیاب دشمن میریزد.دنیا

 برای عظمت و بزرگی این مرز پرگهر ارزش و اعتبار قائل است و صد البته این ارزش و اعتبار اول از همه به

رهبری فرزانه و  ملت قهرمانش برمیگرددو لذا بر ماست که در مجد و سربلندی نام بلند ایران اسلامی

بدون منت از جان خود مایه بگذاریم که تاکنون جز این نبوده است.