از اوان نوجوانی با نغمه دل انگیز تار مانوس بودم ولی درک حقیقت هنر و ظرافت و لذت نوازندگی و

 احساس خوش سعادت هستی بخش و اعتبار و افتخار و حظ وافری که در نغمه روح بخش ساز مستتر

 است در عنفوان جوانی دست داد.‌آن زمان نزد یکی از اساتید بنام در شهر گل و بلبل شیراز موسیقی

تلمذ میکردم و آرام آرام به حلقه رندان سرمست ره یافتم .نغمه روحانی ساز استاد و شوخ طبعی  و

خوش زبانی و مهر و محبت پدرانه ایشان ـــ بر خلاف تندخویی بیشتر اساتید هنر ـــ در تلاقی با شور و

 شوق و شیدایی و لطف و موهبت بی نظیر هنرمندی و فرهیختگی و مقام عظمای استاد ترکیبی بدیع

  و دوست داشتنی بوجود آورده بود.

مضافن که در صنعت ساخت و ساز و تعمیر  انواع آلات و ادوات موسیقی نیز ماهر و چیره دست بود 

و سازهای ممهور به مهر آن استاد فرزانه در میان اهل هنر و نوازندگان از قدیم زبانزد و مشهور بوده و

هست.من به لحاظ شدت علاقه ای که به ساز و آواز و شخص استاد و هنرش داشتم اغلب اوقات

 فراغتم را در کارگاه نزد وی سپری می نمودم و ایشان نیز با نهایت بزرگواری و مناعت طبع مرا که با

 وی اختلاف سنی فاحشی داشتم به حضور می پذیرفت و البته بی توجه به اطراف و حضور بنده

سخت مشغول کارش بود.علی ایحال این  همنشینی و قرابت برایم مواهب و نتایج ارزنده ای بهمراه

داشت.گاهی در حین کار در کارگاه بخصوص وقتی خسته میشدند بداهه نوازی میکردند و من هم

از فرصت سوء استفاده میکردم...!! خدمتشان درس پس میدادم و از حضورشان مشق میگرفتم و 

از منش والا و جنبه های متعالی شخصیت فردی و هنری وی شدیدن تاثیر پذیرفتم.بداهه نوازی و

بداهه پردازی استاد در نوع خود منحصر بفرد و الحق بی نظیر بود و مدام در کار ابداع وخلق هنر و

 طرح و ایده تازه بود و همه را با جدیت به منصه ظهور میرساند..با عنایت به اینکه بداهه نوازی جز با

 ذوق و ابتکار و شوق و نبوغ و اندیشه گسترده و قدرت حفظ و تلفیق ریتم و موسیقی و کلام  و سرمایه 

ذهنی و توانایی هنری خاص هنرمند امکانپذیر نیست  هنرمند بداهه نواز ،از منظر استاد از شانی والا و 

جایگاهی رفیع و ارزشمند برخوردار بود و خودش نمونه عینی هنرمندی بود که ظاهرن بدون بهره مندی از 

تدریس و تجارب و راهنمایی اساتید  و اهل فن که  قطعن در دوره جوانی وی اساتید مجرب صاحب

صلاحیت زیادی هم نبوده است با کمک شوق و ذوق وافر و علاقه بیش از حد و تمرین و ممارست

مستمر و البته نبوغ  و استعداد خدادادی پله های ترقی را یکی پس از دیگری طی نموده تا به قله

موفقیت نائل آمده است.

ایشان علاوه بر آشنایی  با سبکهای مختلف هنری و تسلط بر تکنیکهای  خاص نوازندگی از لحاظ

 تئوری نیز دارای دانش و قابلیت و ظرفیت بالایی بود و همه  دستگاهها و ردیف و گوشه های آوازی

را که در عالم موسیقی و هنر نوازندگی و آواز دارای اهمیت بسیار بالا هستند بخوبی می شناختند و

همواره به شاگردان و هنرجویان  توصیه  و تاکید داشتند پیشرفت علم موسیقی  مستلزم شناخت و

رعایت قواعد مربوطه است و ضروری است هنر موسیقی را اصولی و اساسی بیاموزند و گرنه حتی

اگر در عمل نوازنده و خواننده قابل  و مسلطی  باشید ارزش چندانی ندارد .شخص شخیص  ایشان

 نه تنها در زمینه موسیقی که در علوم  عقلی و نقلی و معلومات و معقولات اعم از روانشناسی ،

مردم شناسی، جامعه شناسی، زبان شناسی ، فیزیک ، عرفان ،تاریخ هنر، فلسفه و ....

صاحبنظری بصیر بوده و هستند.امروز خبردارشدم استاد معظم در بستر بیماری و تحت درمان است

 که علیرغم کهولت سن ایشان بواسطه سرزندگی و نشاط روحی و روانی وی اصلن  انتظار این خبر

 ناگوار رانداشتم  فلذا از این بابت بسیار ناراحت و اندوهگینم.

اگر طی قلم فرسایی طویل  نام ایشان را ذکر نکردم به توصیه موکد خود معظم له است که همیشه از

شهرت بیزار بود و به گمنامی عشق می ورزید و حتی آثار متعددی که تالیف و منتشر گردیده  و بعضن

چندین بار تجدید چاپ شده اند همگی با نام مستعارند و خوش دارند در گمنامی زندگی نمایند.

برای آن استاد صاحبدل عزیز و ارجمند که علیرغم پرهیز از ذکر نام بلندش برای قاطبه اهالی فارس

و شهرستانهای جنوبی چهره ای نام آشنا و دوست داشتنی و عزیز  و ماندگار هستند از درگاه لایزال

 قادر متعال سلامتی عاجل و طول عمر با عزت آرزومندم.  یادش بخیر و خوبی گرامی و نامش برقرار

باد...