معلم عاشقی که

عمق تیره شب را

در مرتع خیال ایل کاوید و

از دامنه دشت ها 

به قله رفیع دانش

رهنمون کرد

تا آرزوی خویش را

در سیمای فرزندان عشایر غیور

عیان بیند و

زمزمه محبت و عشق را

در کوه و بیابان و تنگه ها

در طراوت کوچ و ییلاق و قشلاق

جاری سازد و

برای غربت غریب بیابانها و

کوهسارهای پرخطر

با گچ و تخته و چادر سفید

مدرسه عشایر

افسانه ای تازه از

عشق و شور و شعور و ایمان سراید.

 نام بلند مظهر مهر و

 آیت مهربانی 

بر تارک قبیله عشاق

تا ابد جاودانه باد ...