نادره دوران
هر کسی یک روز می میرد
در این میان اما هستند کسانی که مرگ برایشان حقیرست و در دلها زنده و در عالم جاودانه اند.
از جمله نیک نامان فراموش نشدنی و ماندگار یکی هم همین مادر سینمای ایران سرکار حاجیه
خانم حمیده خیرآبادی با نام هنری نادره بوده و هست که با هشتاد و اندی سن هنوز هم روی
پرده ی نقره ای سینما و جعبه ی جادوی سیما میدرخشید و درس اخلاق و معرفت و ماندگاری
میداد. بازی درخشان و حضور موثر در بیش از۲۰۰ فیلم سینمایی و بی شمار سریال و تله فیلم از
وی چهره ای نام آشنا و منحصر بفرد ساخت که با قابلیت بالا و همت والایش در کهنسالی هم از پس
نقش های سخت و نفس گیر بخوبی بر می آمد و پا به پای ستارگان جوانتر از نوه اش فعالیت و
بسیار مسلط و هنرمندانه ایفای نقش میکرد و در راه عشق و آرمان و علاقه اش لحظه ای از پا
نمی نشست.بازی خاطره انگیز و دلچسپ آن زنده یاد درکاراکترهای ماندگار سالها کار و فعالیت
هنری بالاخص حور دلنشین و هنرمندانه اشان در اجاره نشین ها و پدر سالار هیچ وقت از یاد و
خاطر مردم قدرشناس و هنردوست ایران زمین نخواهد رفت.روحش شاد و یادش گرامی باد.
مستدعی است به پاس قدردانی و نکو داشت یک عمر تلاش و زحمت بیدریغ و عاشقانه نادره
سینمای ایران در راه اعتلای فرهنگ و هنر ایان زمین،با قرائت فاتحه ای ثوابش را نثار روح آن عزیز
سفر کرده نمائیم. انشاء اله که همه عزیزان عمری طولانی و دراز و حداقل ۱۵۰ ساله داشته باشند
اما این حقیقت محض را نباید فراموش کرد که اجل ناگهانی فرا میرسد و گلبانگ الرحیل بر مناره ی
مسجدی (کل من علیها فان و یبقی وجه ربک ذوالجلال و الاکرام ) این ضرب المثل نغز را در اذهان
تداعی و تکرار می نماید که برای عاقلان اشارتی کافی است و برای غافلان مناره لازم است.