بر من بتاب ای ماه...
شبانگاهان
که شهر در خواب خوش
فرو میرود
من بی خواب و بی تاب
تا سپیده دمان
در ساحل مه آلود چشمانت
قدم میزنم
تلاطم امواج خروشان و
سپیدی شفق و
مرغان عاشق را
شاهد می گیرم که
زائر دل خسته ام را
جز محراب ابرویت
ضریحی نیست...
+ نوشته شده در سه شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۸۹ ساعت 2:41 توسط حمید راهدار
|