میدانم که همه عزیزانم این مسئله را به کلی قبول دارند که انسان خیلی موجود عجیبی است

و از همه عوامل درونی و بیرونی تاثیر می پذیرد. این تاثیر شدت و ضعف دارد. همانطور که آستانه تحمل

و ظرفیت و جنبه های انسانی افراد جامعه با همدیگر متفاوت است .جامعه انتظار دارد اعضا یش وقتی به

 صحن جامعه می آیند باید درگیریها و دل مشغو لیهای ناشی از روزمر ه ی زندگی را موقتا بایگانی کند

چرا که مشکلات اعضاء شخصی است و ارتباطی به سایرین ندارد و نباید حتی به چهره ای غمناک و

گرفته با دیگران مواجه شد تا حداقل هر کس درگیر مشکلات و معضلات خودش باشد. از طرفی افراد

 جامعه نیز با واسطه یا بی واسطه مشکلات را متاثر از کلیت جامعه میدانند و بنوعی خود را طلبکار به

حساب میاورند. لذادر نهایت تعامل و روابط نیک و همدلی و مهربانی و از آنها مهمتر صبوری تک تک

افراد جامعه است که نقشی غیر قابل انکار دارد در اینکه آرامش روانی جامعه را تامین و با زحمتکشان

حوزه سلامت اخلاقی و اجتماعی جامعه همراهی نمایند. با امید به ایرانی آبادتر و مردمانی صمیمی تر.