درست یادم نیست کدوم مجله فکاهی بود بگم گل آقا بوده که نبوده چون شعر مستمر روی جلد

گل آقا یادمه این بود: خنده رو هر که نیست از مانیست -- اخم در چنته گل آقا نیست..اما اون

شعری که منظور منه شایدم در ستون طنز یه مجله یا روزنامه  دیگه بوده به این مضمون:

یک دهان دارم دوتا دندان لق --- میزنم تا میتوانم حرف حق. به گمانم همین آقا رضای رفیع

 طنزپرداز خوب کشورمان ،با امضاء رضا نسبتا رفیع در قالب آن ستون طنز می نوشت. بگذریم

 مقصود و مراد بنده از طرح موضوع حق و حقیقت این است که  عرض کنم در دنیای مجاز هم

 به سبک و سیاق دنیای حقیقی حرف حق و صداقت و راستی و درستی خریدار و طرفدار ندارد.

هرکس حرف حق بزند و از حق و حقیقت دفاع کند بازارش سرد و کساد و کلاهش پس معرکه

است و همه در مقابلش ساز مخالفت و ناسازگاری می نوازند و هیچ بادی موافقش نمی وزد..

من بالشخصه هیچ ادعایی ندارم زیرا متاسفانه نه توفیق حقگویی دارم و نه سعادت حق جویی

 داشته ام اما بحمدالله در دنیای مجاز و حقیقت با حق گویان و حق جویان حشر و نشر و نشست

 و برخاست  داشته و دارم و به عینه آنچه را که عرض شد مشاهده و ملاحظه کرده ام.در عین حال

 رجاء واثق و اعتقاد راسخ دارم در جهان باقی و دیار ابد الآباد بر عکس دنیای فانی که حقیقت و

مجازش هردو سست بنیان و زودگذرند گرمترین بازار و شیرین ترین مجلس و عظیم ترین محفل و

 مقربترین  جایگاه به دربار قدسی الهی  جایگاه رفیع و متعالی همین منادیان حق و جویندگان

حقیقت که امروز با مناعت طبع و صبر و بردباری و با امید به لطف بیکران حضرت حق از منافع و

مصالح دو روزه ی دنیا ی فانی چشم می پوشند و منافع جاوید فردوس برین را سود می برند و

 بدرستی که معامله ای  بس نیک و شیرین است. در این وقت شب خاضعانه و خاشعانه از خداوند

 متعال  استدعا و استعانت دارم در این دنیا ما را از رهپویان راه حق و در آن دنیا با ره یافتگان حقیقت

 و راستی و انبیاء و اولیاء الهی ( صلواته الله و سلامه علیه) محشور بگرداند..انشاء اله.

                                                                                                   .آمین یا رب العالمین.