ایران ای مرز پرگهر.تو و فرزندان رشیدت در طول تاریخ جاودانه اید.

عشق در طلوع خورشید درخشان و تپش قلب مهربان وشیر مردی

مردان تو معنا میشود ای کهن دیار.دشمنانت مایوسانه و رذیلانه شکوه و

مجد و عظمتت را به نظاره نشسته اند و بر ایمان و عشق و پایمردی دلاور

مردانت غبطه می خورند. مردم مهربانت به رهبر فرزانه اشان پر غرور و

سرافراز می بالند و همچون همیشه با مشت گره کرده اشان حق و حقیقت

و شکوه و عشق و سازندگی را فریاد میزنند. چهره ی منفور وهیبت

پوشالی و درمانده ی دشمنان وامانده ات هر روز رسواتر از قبل ،شرح

بی بدیلی است از عزم راسخ و همت بلند و استوار مردمان آزاده و

دلیری که برگهای زرین بیشماری را رقم زده اند. نام پاک تو و رزمندگان

شجاعت بر تارک هستی تا ابد خواهد درخشید ای ایران وطن من .