روی سخنم با شماست...
با دستهایم
زمین را میکاوم
دانه را میکارم
با چشمهایم
اطرافم را می پایم
خوشه را می بینم
میوه را می چینم
کند و کاو و کاشتن
جستن و دیدن و چیدن
اثر نیاز و
محصول فکر و اندیشه است
شاید کم کم و نم نم
بشود
فاصله ها را برداشت و
زمین را
به آسمان و
زمان را
به ابدیت
پیوند داد
و جهانی آفرید
که در آن
احدی داغدار
جدایی و حرمان
ابدی نباشد..
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۶ دی ۱۳۸۸ ساعت 15:17 توسط حمید راهدار
|