با دستهایم

زمین را میکاوم

دانه را میکارم

با چشمهایم

اطرافم را می پایم

خوشه را می بینم

میوه را می چینم

 کند و کاو و کاشتن

 جستن و دیدن و چیدن

اثر نیاز و

محصول فکر و اندیشه است

شاید کم کم و نم نم

 بشود

فاصله ها را برداشت و

زمین را

به آسمان و

زمان را

به ابدیت

پیوند داد

و جهانی آفرید

که در آن

احدی داغدار

جدایی و حرمان

ابدی نباشد..