صداقت و شهامت دو عنصر  اساسی و مهمی هستند که هر کس واجد آندو باشد

انسانی آزاده است و هر کس فاقد آندو باشد انسانی بزدل...مهمترین شق صداقت

 این است که انسان اول از همه با خودش صداقت داشته باشد و مهمترین شق

شهامت اینکه  عیب و ایراد و نکات منفی و نقاط ضعف خود را ببیند و بپذیرد وشهامت

 اقرار و اعتراف به خطا و اشتباه داشته باشد.هر کسی در خلوت خود میتواند بر اعمال و

رفتار خود بهترین میزان و محاسب باشد. جمله ی معروفیست که می گوید وجدان یگانه

محکمه ایست که نیاز به قاضی ندارد.میزان و ملاک درستی و نادرستی اعمال و رفتار این

است که انسان از بیان و انجام آشکار آن رفتار در میان جمع و پیش دیگران شرمنده نباشد

 و از افشای آن نزد افکار عمومی  ناراحت و شرمگین نشود.کمااینکه  انجام کار نیک و

افعال حسنه  بقصد قربت و با نیت خیر در جمع موجب افتخار و مایه ی مباهات است.

البته کار خیر و عمل صالح هم چنانچه با نیت خودنمایی و ریا انجام شود فاقد ارزش

بوده و از مصادیق سیئات و زحمت بی اجر و مزد است که فاعلش به مزدور بی جیره و

مواجب میماند و زحمتش حاصلی در بر ندارد...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

*عنوان پست عاریه است...