شعر و ادب جنوب

نشسته ام به چشم می آیند.از مجموع این تصاویر تعدادی موقتی هستند و زمان زیادی با من

نخواهند بود و تعدادی عندالاقتضای شکل و جنس و اهمیت و تعلق خاطری که بهشون دارم عمر

بیشتری دارند و در زمره ی اجسام با دوامند و فعلا هستند .اگر بخواهم هر آنچه می بینم را شرح

 دهم مثنوی ۷۰ من کاغذ میشود و از حوصله ی من و شما خارج است .مضافا اینکه سوژه ی

مورد نظر هم نیستند همانطور که مشترک مورد نظر هیچوقت در دسترس نیست..چه ربطی دارد؟

عرض میکنم. مد نظر بنده صرفا تصاویر و مشخصا عکس و پوستر و نقاشی و طراحی موجود اتاق

 است و آنهم نه همه ی تصاویربلکه تصاویری که همین الساعه جلوی چشمم هستند و بس..

اولین و  دم دست ترین اثری که در دایره ی شمول موضوع مطروحه قرار می گیرد کاریکاتوری

متشکل از آقایان دادکان و پروین و حجازی و دایی و مایلی کهن و عزیزی و قلعه نویی  است که

مربوط  میشود به حضور ایشان در جشن تولد روزنامه ی خبر ورزشی است  که اخیرا برگزار شدو

 هنوزبرای فره شدنش زود است(دیر و زود دارد سوخت و سوز ندارد)...دومین اثر قاب عکس زیبای

 خودم است که زینت بخش اتاق است و درست بالای سرم واقع  است تا هر وقت از نوشتن

و ایضن خواندن خسته شوم با نیم نگاهی به قامت رعنایم نیرو و انرژی  مضاعف کسب  کنم.

(بحساب خودستایی نگذارید عین واقعیت است ) سومین تصویر که عمرش در این اتاق طولانی

نخواهد بود قاب نقاشی بسیار زیبایی از ۳ شاخه گل یاس در هم  است که بمناسبت نمیدونم

چندمین سالگرد تولدم کادو گرفته ام و به اتاق محل کارم منتقل خواهد شد.چهارمین مورد که شاید

 تصویر محسوب نمیشود اما دلم نمی آید بحسابش نیاورم پرچم شطرنجی آبی و سفید باشگاه

محبوبم  استقلال است که  در جریان تماشای دربی سال ۸۶ پایتخت، در استادیوم آزادی بین

 تماشاگران  فهیم توزیع  شد و یکی هم سهم بنده بود و با علاقه ی خاص نصب العین قرار داده ام تا

فراموشم نشود که آبی آبی ام.. پنجمین مورد باز نقاشی سر سهراب سپهری عزیزست.سری که بر

 خلاف سر خیلی ها به تن نازنینش می ارزید و کاری است از دوست هنرمند هم استانی جناب آقای

کارگر که در معذوریت قرارش دادم و با اصرار و اجبار علیرغم میل باطنی اش بهم هدیه کند.. البته

متعاقبا تحترودربایستی و معذوریت بیشتر رضایت تام و کمالش را اخذ کردم تا غصبی محسوب

نشودشکلک گربه ی  بی حیای سبیلو در نقش قلمدان که مدام چنگ و دندان نشان میدهد

 ششمین تصویر است و بریده ی ضمیمه ی روزنامه ی  جام جم با تصویر بسیار زیبای جشن

خاک هرمز که اخیرا با همت والای هنرمندان هموطن بالاخص جماعت نسوان در استان هرمزگان

 برگزار گردید  و تلاقی طرح هزار رنگ خاک با البسه ی زنان بندری که عموما ترکیبی از رنگهای گرم

 و تند و زنده ی شاد و فرح بخش است تصویر شماره هفت است و از آنجا که هفت عدد مقدسی است

به همین مقدار اکتفاء میشود..کی خسته است؟؟خستگان با صدای بلند بگویند دشمن...