اندوه فقدان استاد مسلم سنتور عذاب آور و تلخ است.طرفه آنکه دلبستگی و مهر حاصل روزگاران

 است و با روزگار نمیشود سر جنگ و ستیز داشت تا چه رسد به روزگاران.....

فرامرز پایور نام بزرگیست که فرزند هنر بود و از تبار عشق...  و این عشق ناب و پاک را

 بی هیچ چشمداشتی در والاترین تجلی موهبت هستی که هنر و موسیقی است به

عاشقان بیقرار و پرشورهنر موسیقی اصیل ارزانی داشت و ساز شورانگیز سنتور را به گونه ای نو

 باز شناساند ونوید بخش روز و روزگار تازه بود.افسوس که اجل  را وقت اندک است و  اجل گشته

 بسیار در این دیار....

 رسم گلچین فلک گر چه همه یغما بود

لیک اینبار گلی چید که بی همتا بود..