در خاطرم جمال ترا آفریده ام..
صداقتت قابل
تعظیم و
محبتت قابل
تکریم است
کاش مهربانیت
قابل تعمیم
بود
هنوز
تحریر خیال انگیز
ترانه ی مانوس
کوچه های تنهایی ات
بر جسم و جانم
جاریست
برای رهایی از
انتظار
حتی طرح خیالی
لبخند مکدرت
کافیست
ای آرزوی
همیشه ام......
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۸ آذر ۱۳۸۸ ساعت 21:40 توسط حمید راهدار
|