سودای رهگذران
درسیاهی شب
چراغهای خیابان
وسوسه ی شهر را
میهمان دل
صحرا نشینان و
بیابان گردان
میکند
همچنان که
سوسوی ستارگان
وسوسه ی آسمان را
میهمان
دل زمینیان
دنیا
دنیای
تکدر و تکرارست
دنیای
سقوط و تباهیست
دنیای
سکوت و سیاهیست
رهگذران اما
مجنون رقص نور و
محو چلچراغ
در جستجوی صبح
هلهله کنان
گرد چراغ شب
می گردند و
می چرخند
و پای می کوبند
چراغهای رابطه
هنوز
خاموش اند....
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۷ آذر ۱۳۸۸ ساعت 13:12 توسط حمید راهدار
|