تمنا
بردرسلطان ادب بنده باش / بر لب شیرین دهنان خنده باش
مست غرور وزجهان غافلی /ملتفت حرمت میخانه باش
رنگ و ریا زاده ی ناقابلی است/در حرمش صاف چو آیینه باش
عاقبت عالم و آدم فناست / در پی بیداری پاینده باش
لحظه موعود فرا میرسد /منتظر وصلت فرخنده باش
ظلمت شب آیه تاریکی است/نور امید دل ویرانه باش
پنجره بسته دل وا شود
معتکف مسلخ پروانه باش
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۳ فروردین ۱۳۸۸ ساعت 11:41 توسط حمید راهدار
|