از چشم ستاره که بنگری...
کودک شب
در حصار خانه ها
تنهاست
محفل شب زنده داران
در پناه ماه
سفیر مهربان
غمگساری
گرم و پابرجاست
شاهد
این مدعا
خورشید صبح روشن
فرداست
آسمان در
دیدگان مست شب
زیباست
بانگ نوش و
قهقه ی مستانه ی
دردی کشان
برپاست
ای دریغا
عشق بی معناست
عاشقی رویاست
کودک شب
در حصار خانه ها
تنهاست...
+ نوشته شده در جمعه ۲۲ آبان ۱۳۸۸ ساعت 1:44 توسط حمید راهدار
|