شعر و ادب جنوب

ومهیای نبرد با سوز سرما کمدها و گنجه ها خارج شده و تکاپو برای

 خرید چکمه و چتر و پالتو و کاپشن و بارانی و هرآنچه  ضد سرما است

آغاز میشود.عده ای خوشحال و شاد برای اسکی و تفریح و بازیهای

 زمستانی شال و کلاه میکنند و عده ای نگران و مضطرب سقفهایی که

چکه میکنند و هزینه دوا و دکتر بیماریهای که در فصل سرما شدت

میگیرند و گرمای خانه ی محقری که اگر چه با یک بخاری کوچک گرم

میشوند اما همین را هم ندارند.شاید فکر کنید زیادی سخت گرفته ام اما

آنچه عرض شد عین واقعیتی است که چه بسا افرادی از ما آنرا با

گوشت و پوست خود لمس کرده و به عینه دیده باشند چرا که تعداد

جماعت دوم بمراتب از گروه اول که لذت بازی و تفریحات زمستانی

را به انتظار نشسته اند بیشتر است.میگویند فصل سرما فصل محبت

 است و آدمها رو بهمدیگه نزدیک میکند تا از سوز سرما در امان بمانند

هوای سرد اگر چه تن ها و اجسام را سرد میکنه اما دلها رو گرم میکنه

چهره ها رو بشاش میکنه و صورتها رو سرخ نگه میدارد. در فصل سرما

نیاز نیست صورت خود رو با سیلی سرخ کنیم.همه بنوعی گرفتارند یکی

 دنبال خرید چوب اسکی نو و اعلاء بازارهای خاص فرنگ و شمال شهر

را در مینوردد و دیگری برای خرید اقساطی بخاری دست دوم در پائین

شهر سرگرم است.ایکاش آنها که دارند هوای آنهایی را که ندارند داشته

باشند.مثلا اگر جماعت اول اندکی از تفریحاتشان بکاهند قطعا دیگری از

درد چکه کردن سقف رها میشود.ایکاش در خلال خرید چند دست لباس

زمستانی مارک دار با برندهای متنوع و معروف به فکر آنهایی که ندارند

 افتاده یکدست لباس گرم معمولی و بدون مارک هم برای مستمندان

ندار و شرافتمند بخرند. اما مواردی هم وجود دارد که همت و همراهی

هر دو گروه را میطلبد و فراتر از منافع و مصالح شخصی است و حفظ

سرمایه های عمومی را شامل میشود.مثلا باید هر دو گروه از اسراف

پرهیز نموده و در بهره مندی از نعمات صرفه جویی نمایند و از مصرف

بی رویه و خارج از عرف و ضابطه اجتناب نمایند تا دیگر هموطنان دچار

کمبود و تنگنا نشوند.در اینصورت هم هوای سرمایه ی ملی را دارند و از

آن محافظت نموده اند و هم هوای جیبهایشان . گروه دوم برای این ذکر

گردید که در امر مهم حفاظت و حراست از سرمایه های مادی و معنوی

 کشور همه افراد و اقشار ملت به یک میزان مسئولیت دارند و بین

 فقیر و غنی و زن و مرد و پیر و جوان و...هیچ تفاوتی نیست.در فصل

سرما با دقت و وسواس بیشتری باید الگوی مصرفمان را اصلاح نمائیم

و در بهبود شرایط اجتماعی و نیازمندیهای عمومی با همدلی و همراهی

بیش از پیش کوشا باشیم. رعایت این مهم هم منفعت شخصی بدنبال

دارد و هم به منافع عمومی لطمه ای وارد نمی آورد. باقی بقایتان..