نثار کنند تا روبه صفتان زشت خو دندان پوسیده طمع را مفتضحانه بکشند.

پارسال ایام عید با خانواده به منطقه ی عملیاتی شلمچه که بحق کربلای ایران

 نام گرفته است عزیمت نمودیم ویاد و خاطره شهدای عزیز و همسنگران

سفر کرده ام دلم را به آتش کشید. چه آنها که شهد شیرین شهادت نو شیدند

چه آنهایی که بعد از جنگ دار فانی را وداع گفتند.خاطرات ایام حضور در جمع

آن کبو تران خونین بال را با خود مرورنمودم و بیادشان نم اشکی فشاندم و آهی از

سر درد که آنها سبکبال سفر کردند و ما ماندیم با یک دنیا غصه و شر مساری.

در ساحل اروند به بندر فاو نگریستم که روزگاری فاتحانه درآن قدم میزدم.

به عظمت کاررزمندگان دلاوری فکر کردم که چگونه اروندوحشی را رام خود

کرده و دشمن راکه هیچ بلکه دنیا ی استکبار را مات و مبهوت کردند.اصلا بامعیارهای

عقل مادی قابل باور نیست.جز با نیروی غیبی و امداد الهی نمیشود آنرا

توجیه کرد. بایدروزهای آتش وخون  بودی و میدیدی زیرا با فرض و تصور و

تجسم نمیشودبه اهمیت وحساسیت موضوع و کار سترگ عشقبازان طریق الی الله

 

 پی برد آنهم  پس ازسالهای مدیدی که در باغ شهادت بسته است.نمیخواهم بگویم

 

جنگ خوب است ولی از رفتن زیر بار ظلم و جور وپذیرش ذلت و خواری و حتی

صلح تحمیلی بهتر است بخصوص اگر در راه عقیده باشد که جهاد است و بر

هر مسلمانی واجب است در مقابل ظلم تا پای جان بایستدو مردانه جان

دهد که جان پایدار نیست.گناه مظلومی که با سکوت و گردن نهادن به ظلم باعث

شود ظالم در ظلمش جری تر گردد و قلمرو ظالمیتش را وسعت دهداگر بیشتر

از ظالم نباشد کمتر هم نیست.برای خادمین راستین نهضت حسینی ،ع، وارادتمندان

واقعی حضرت امام خمینی ،ره، وسربازان گوش بفرمان نایب بر حقش حضرت ایت الله

خامنه ای ،ایدهم اله تعالی، وسایر مسئو لین ساعی وصادق آرزوی توفیق و سر

 بلندی و سرافرازی

دارم انشاءاله سالی توام با رحمت و برکت الهی و سرشار ازموفقیت و کامیابی

در پیش داشته باشند. آمین یا رب العالمین.