بی تو عمر آنچنان پردرد است که به بیماریش نمی ارزد...
شادی خاطر تو
مستی خنده ی تو
دل دیوانه ی تو
در هیاهوی حیات
همه روز و همه شب
آشنا با دل ماست
نازنین
زلف فرو ریخته ات
تا ابد رشته ی
امید من است
عمر بی تو
به چه ارزد ؟؟
ایدوست
اگر آرامش این
جادوی مستانه نبود
من از این
جور و جفا
زچه رو می رستم؟؟
به که می پیو ستم؟؟
اگر این بازی
رندانه نبود
یا که دنیا
همه افسانه نبود
من زناکامی
این عمر دراز
ز چه رو می جستم؟؟
به که می پیوستم؟؟
+ نوشته شده در جمعه ۱۰ مهر ۱۳۸۸ ساعت 15:31 توسط حمید راهدار
|