ای آشنا با دردهایم...
ای آشنا با دردهایم
از شوق دیدنت
جاوید مانده است
یک نقطه ی
سپید
از عشق
بر دلم
هرگز گمان مبر
کز فتنه ی
دو چشم سیاه
تو غافلم
حتی برای
مرگ
باشد حریم
قلب رئوف تو
منزلم
تنها تو دانی و
خدا داند و
دلم...
+ نوشته شده در سه شنبه ۷ مهر ۱۳۸۸ ساعت 5:17 توسط حمید راهدار
|