سرخوش و سبکبال

  در میان ابرها

  سیر می کنم و

  خالی از اضطراب و تشویش

 به بیکرانگی مهتاب

 نقش خاطره میزنم

 غریو مستا نه ام

 امید را

  در آبی آسمان و

 زمین سبز

 جاودانه میسازد و

 حدیث مهر

 آغاز میشود

  دوباره برایش 

  قصه ی عشق

  پروانه ها

  کوهها

  دشت ها و

  دریاها را

   خواهم خواند ....