داغ عشق تو ز اندازه ی ما بیرون است

                   دستی از دور بر این آتش سوزان داریم.

عزیزان ،ماه پر فیض برکت رمضان المبارک که ماه

مهمانی خداوند منان و بهار قرآن است نزدیک است و

مطابق سنت هرساله با شوق و شعفی وصف ناپذیر

به استقبالش میرویم. انشاءالله که از این ماه رحمت و

 مغفرت و بخصوص لیالی ارزشمند قدر خوشه خوشه

معرفت بچینیم و بر ایمانمان بیفزاییم و باز بودن در

 رحمت واسعه ی الهی را غنیمت بشمریم.

 بواسطه حلول عنقریب  این ماه عزیز بی مناسبت

ندیدم بیت شعر ذیل را که در دفتری از دفاتر شعرم

 بیادگار دوست عزیزی  و با خط ایشان یادداشت شده

است را تقدیم محضرتان کنم. چه بسا آن دوست

مهربان که سالهای سال است رحل اقامت افکنده و

در دیاری دور دست ساکن است و از روی لطف کماکان

 هر از گاهی مجازا به حقیر سر میزند مشاهده و

ملاحظه نماید و خاطرات گذشته های شیرین ،دقایقی

از ساعات زندگی ایشان و دیگر دوستان وهموطنان  را 

در غربت حلاوت بخشیده و خلوت و جلوت عزیزان را اگر

قابل بدانند اندک رونقی دهد و مفتخرم عرض کنم که

  این تنها بهانه ی  زندگی و دلخوشی من است.

    روز ماه رمضان زلف میفشان که فقیر

بخوردروزه خودرابه خیالش که شب است.