وارد هفته دوم از ماه میهما نی خدا شدیم که البته قید تاکیدی است بر ارج و قرب این ماه مبارک

وگرنه ما بندگان همواره میهمان و روزی خور درگاه الهی هستیم و صرفا اختصاص به این ماه ندارد لکن

این ماه میهمانی ویژه است که اراده حق تعالی بر آن تعلق گرفته است وبواسطه روزه داری که دراین

گرمای طاقت فرسای مناطق جنوب سختیهای خاص خود را دارد هر کار و عمل خدا پسندانه ثواب و

 پاداش چندین و چند برابر دارد. دعای افتتاح را که شبهای ماه مبارک میخوانند مرا به گذ شته دوری

پیوند میدهد و خاطرات ناگفته زیا دی ر ا برایم تداعی مینماید .یادآن  گذ شته های شیر ین و دست

نا یا فتنی بخیر و خو شی باد.چه دوستانه و صمیمی در جمع با صفا ی آن روزها شاد بودیم و عجبا که

 

به آرامی این جمع صمیمی از هم پاشید و هر کس دنبال زندگیش رفت.یکی از مساجد معروف محل

که بحق کانون مبارزه بر ضد رژیم ستمشا هی بود محل تجمع و اجرای مراسمات مختلف بود و ما که

آنروزها سن و سال کمی داشتیم فارغ از هیچ توقع و چشمداشتی بر اساس عشق کو دکانه امان

در مسجد حضور داشتیم که این حضور در ماه مبارک رمضان بخصوص شبها بیشتر میشدو چه خاطرات

شیرینی. قصد دارم تا پایان ماه هر شب در خصوص فضیلت این ماه بزرگ مطلب بنویسم و خاطرات

شیرین خود و دیگر دوستان را که ترجیحا در ارتباط مستقیم با ماه مبارک رمضان باشد برایتان نقل

خواهم نمود . فعلا خدا نگهدار