شکر بدرگاه خدا آوریم
خدا را شاکر باش.البته همه جا میشود خدا را اطاعت و بندگی کرد لکن توفیق حضور در دل
حکو مت اسلامی اتفاق خجسته ایست که جای شکر الهی دارد. عزیزان مستحضر هستند که
دلبستگی و عواطف انسانی در جوامع غربی رو به زوال است و اگر هنوز در برخورد با دوست
و فامیل طعم مهربانی وگرمای وجود را احساس میکنی باید خالق متعال را شکر کرد.
ما تحمل زندگی خشک ،بی روح وماشینی آنها را نداریم و آنها نیز لا جرم با خوی و منش ما
سازگاری نداشته و درچنبره زندگی لجام گسیخته همه چیز را فدای رفاه ،آسایش و خو شگذرانی
بیشتر مینما یند. و انسا نیت انسان، قربا نی امیال و خواستهای نفسا نی میگردد. پس چقدر باید
شکر الهی بجا آورد تا اند کی از لطف الهی را جبران کرده باشد که ما از نعمت همدلی و عشق
بر خورداریم .این موهبت کمی نیست ، افسوس که قدر دانسته نمیشود چه رسد به شکر گزاری!
ای بسا فردا روزی غبطه ی این همه عشق وهمدلی را بخوریم ودر قاب خاطره ها بد نبالش
بگردیم . ای دریغ و درد!