اینجا هنوز  هم

صدای پای تو

در نبض جنگل جاریست

وخوابهای من

دیریست

زلال لبخند شیرینت را

چکه چکه مینوشند

مهربانترین

آرامش نجیب برکه

سرشار از آوای خیال انگیزتوست

و توبی آنکه بدانی

افسانه ای شده ای که ماه

هرشب برای کودکان کوهستان

باز میگوید.