به دوست جوانمرگم شادروان مصطفی مجاهد عزیز که اسوه ی مردانگی و صفا بود
اینجا هنوز هم
صدای پای تو
در نبض جنگل جاریست
وخوابهای من
دیریست
زلال لبخند شیرینت را
چکه چکه مینوشند
مهربانترین
آرامش نجیب برکه
سرشار از آوای خیال انگیزتوست
و توبی آنکه بدانی
افسانه ای شده ای که ماه
هرشب برای کودکان کوهستان
باز میگوید.
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۳۸۸ ساعت 22:45 توسط حمید راهدار
|