بانوی نوبهار

زیبا و بی زوال

نازش خریدنی است

حرفش همیشه تازه و

شعرش شنیدنی است


در فصل سبز عشق

در چشم عاشقان

هر سطر دفترش

دنیای دیدنی است


در هر گذار وی

از کوچه باغ عمر

ما کهنه تر ز پیش

او جاودان و سبز

پویا و ماندنی است


اینک دو باره من

آنک دوباره او

همراه و یک نفس

بنشسته رو برو

در بزم عاشقان

سرگرم گفتگو

گوید دلم مدام

دلداده را بگو :

گل بوته های عشق

افسوس چیدنی است ...