هر روز تندیس مهربانی را بر لب طاقچه عادت میگذارم تا

رایحه ی معطر یادت در تلاقی با نوای دلنشین موسیقی 

 و طراوت شعر & سکوت سنگین تنهایی ام را بشکند و قلبی

سرشار از لذت دلاویز عشق و  لبریز شور و شوق دوستی و

مهر شکوه گلشن عاطفه را در هیأت احساس زیبای یگانگی

سرخوشانه در لحظه لحظه ی زندگی متجلی سازد .

 باری & تا حلول فصل عاشقانه ها  هر روز شکوه یادت در قاب

 سبز زندگی طرحی از تسلّی  تبسم است ...