با ترنم باران

یاد خوش یاران

نرم و سبکبال

کلبه ی تنهایی ام را

آکنده میسازد

و رنگین کمان شوق

طیف متراکم رنگ ها را

به دلتنگی زمین

هدیه می کند

ای کاش

ما نیز

اندوه دیرین را

 در خواب شیرین

با بازدمی بی هراس

غیظ ابرها

در کرانه های نسیان

رها کنیم

 و با شکوه عشق

چشم انتظار ِ

خوشترین کرامت موعود

دمی صفا کنیم

و با طراوت لبخند

به میعاد مجنون

وفا کنیم ...