سحرگاه

دریچه ی دل را

بر بیکرانگی دریا گشوده ام

و چشم انداز دلپذیرش را

تا انتهای افق

به تماشا نشسته ام

ازغمزه های ماه

دریافتم که

تا روشنای صبح

تا نکهت نسیم

تا لحظه های شاد

تا خنده های ناب

 دیری نمانده است ...