جان بخشیدن به عشق ...
از فرسنگها دورتر
می خوانمت
چون هوایی تازه تر
می خواهمت
خاطرم هرگز
رها از یاد و نامت نبوده است
هر جا که باشی
تو را در خود
احساس می کنم
که با نگاهی خیره به من می نگری
و شکوه لبخند
لحظه ای از غنچه ی لبت
محو نمیشود
ما به هم نزدیکیم
مثل پروانه و شمع ...
+ نوشته شده در چهارشنبه ۷ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 18:17 توسط حمید راهدار
|