هر چه خواستم بدون  سر زدن به وبلاگ بروم بخوابم دلم راضی نشد که تو فیق بزرگ حضور فعال در

دهکده جهانی را از دست بدهم فلذا بر خود فرض دانستم سروده ای دیگر را تقدیم محضر عزیزان

نمایم امید که مقبول طبع بلندتان قرار گیرد .غزلی با عنوان گل افشان که در تابستان سال هشتاد وپنج

بمیمنت ومبارکی میلاد فرخنده ی سید وسرور شهیدان حسین ابن علی ع واسوه ایثار واز خود گذشتگی

قمر بنی هاشم ابو الفضل العباس  ع سروده شده است:

شمیم  گلشن دار السلامه می آید               نوای ذکر خوش عارفانه میآید

غریو تندر شیر افکن علمدارش                     زهر کران به سبوی زمانه میآید

به قلب حادثه رفتن نشان معرفت است        طلوع جلوه ی ماه وستاره میآ ید

به عزم رویش گلواژه های بیداری                  طبیب عشق بدرمان لاله میآ ید

به شکرمقدم گل کو چه ها چراغا نیست        نوید چلچله و غنچه وترانه میآ ید

طلیعه دار شفق بود وخصم تاریکی               شهید جور زمان شاد مانه میآید

                                 هوای کعبه دلها  همیشه بارانی است

                                 مبارک است بهار عا شقانه می آید