عزیزان سلام. آنچه بزرگان دین مبین اسلام و حتی سایر ادیان از کلام الهی استنتاج کرده اند مبین

این حقیقت است که خداوند از رگ گردن به ما نزدیکتر است وهمه هستی مظهر جمال اوست لکن ما

خود حجاب خود شده ایم و چشم بصیرتمان باز نیست.خداوندا چشمان ما را بنور جمالت روشن و منور

 گردان تا حق و حقیقت را ببینیم و از باطل روی بگردانیم.خدایا ما را به روح هستی و ذات و کنه وجود

ذیجودت متصل گردان که بی تو با عدم برابر و هیچ و پوچیم.خدایا نیرویی ده تا تو را چنان که هستی

 ببینیم نه چنان که میپنداریم که پندارمان سراسر وهم آلود است.خدایا چشم باطن ما را بینا ساز و

حجاب خود ساخته ی ما را به لطف و عنایات بی مثالت برگیر.خدایا ما را باندازه یک چشم بهم زدن

بخودمان وامگذار.خدایا ما در دریای لطف و کرم تو غوطه وریم و در عین حال ناسپاسی پیشه کرده ایم

از سر تقصیرات ما در گذر.عزیزان مقام خلیفه اللهی شایسته کسانی است که در عمق وجودشان

معرف لطف و محبت خدا باشند نه معرف خودشان.باید تلاش کنیم تا بمرحله ی توحید شهودی برسیم

و از بندگی خدا لحظه ای غافل نشویم.اساس خودسازی توحید است و سیر و سلوک از توحید آغاز

میشود. همه چیز جز ذات اقدس الهی فانی است. انسان درخت توحید است و میوه ی این درخت

ظهور و بروز صفات الهی است لذا تا به ثمر نرسیم کامل نیستیم.صفات الهی را با جد و جهد در خود

 زنده سازیم تا سزاوار رحمتش گردیم.محبت بخدا آخرین منزل بندگی است.محبت ورای عشق است.

عشق عارضی است اما محبت ذاتی است.میزان ارزش اعمال انسانها با میزان محبت عامل سنجیده

میشود.ما به ذات احدیت محتا جیم و او در عین حالیکه هیچ احتیاج و نیازی ندارد مشتاق  بندگان

است.معرفت الهی پیشه کنیم تا در دام شیاطین نیفتیم.آفت محبت خدا محبت دنیاست.ما حجاب اندر

 حجاب شده ایم فقط خودش بفریادمان برسد وگرنه کارمان ختم است.امید که غیر خدا هیچ نخواهیم

زیرا اگر او را بخواهیم همه چیز داریم و اگر خدا را نداشته باشیم هیچ نداریم.بازگشت همه ما بسوی

اوست.مکتب اسلام مکتب نتیجه نیست بلکه مکتب محبت خدا ست. راه باز شدن دل از زبان مواظبت

 و مراقبت دائم از گنجینه اسرار الهی و راه ندادن غیر خداست.هرکه برای خدا گام بردارد چشم و دلش

بینا میشود.خدا در دلهای مشتاق متجلی و حاضر و بر اعمال ما ناظر است.یا رب یا رب یا رب.