چه بگویم سخنی نیست ...
شکست تلخ باشگاه پرسابقه سپاهان اصفهان که به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران
در چارچوب جام قهرمانان باشگاههای قاره کهن با باشگاه الاهلی عربستان مصاف میداد
سخت اندوهگین و آزرده خاطرم . براین هرگز قابل هضم نیست باشگاههای بلند آوازه با
خیل بازیکنان نامدار و پرتوانشان در مقابل اعراب چنین مفتضحانه تسلیم شوند.
بیشتر از این جهت ناراحتم که این ها عددی نبودند و همیشه تا بوده و نبوده در مقابل قدرت و
عزت و اعتبار فوتبال ملی و باشگاهی کشورمان مقهور بوده و جرات و جسارت عرض اندام
نداشتند ... حالا چه اتفاقی افتاده که ما درجا زده ایم و آنها در کمال بهت و ناباوری میروند
تا قلل رفیع افتخار در سطوح مختلف آسیا و جهان را فتح نمایند و با توجه به روندی که طی
نموده اند برای کسانی که همت عالی و عزم جزم و برنامه ریزی دقیق و حمایت و پشتیبانی
و امکانات کافی برخوردارند امری غیر ممکن نبوده و پیشرفت روزافزون در دستور کار جدی آنها
قرار دارد.
در مقابل اما متولیان فوتبال پرافتخار میهن عزیزمان ایران اسلامی دلخوش به نام و آوازه ی
سالیان دور ، مسئولیت اصلی و رسالت حقیقی خود را فراموش کرده و بجای متن درگیر
حواشی و حوالی هستند و صد افسوس که جریحه دار شدن غرور ملی جوانان برومند این
مرز و بوم دلاور خیز به هیج کجایشان بر نمی خورد و با وعده و وعید و لبخندی دیگر انبوه
معضلات و مشکلات دست و پاگیری که دامنگیر ورزش کشور خاصه فوتبال می باشد را به
هیچ پنداشته و .... ای بابا چی بگم که ناگفتنش بهتر نباشه !!؟؟؟ به کی بگم ؟ کو گوش
شنوا ؟ حاشا که متولیان امر و دلسوزان عرصه خطیر ورزش از اوضاع و احوال موجود بی خبر
باشند؟ والله من که عقلم به جایی قد نمیدهد و سخت درمانده و دلخسته ام ...
امیدوارم که خداوند تبارک و تعالی انشااله بحق محمد (ص) و آل محمد(ص) و ائمه اطهار (ع)
آخر و عاقبت همگی هموطنان عزیزم در جای جای کره خاکی و مقدرات مملکت عزیزمان را
قرین خیر و نیکی قرار دهد ...