اخیرن در جریان  سفری با پیر سپید موی دانا و خوش مشربی همراه و هم کلام بودم.

ایشان که شخص شخیص و  فوق العاده محترمی هستند و انشااله  تعالی سایه اشان

همیشه مستدام خواهد بود برایم تعریف کرد  که  سنوات قدیم در این سرزمین اهورایی

  رسم بر این بود که مردم از جلد و پشت جلد و صفحات آغازین  و آخرین کلام الله مجید

برای ثبت و ضبط وقایع و حوادث و اتفاقات مهمی نظیر عهد نامه ها و پیمان ها و حتی درج

تاریخ وفات و تولد و  عقد و عروسی و امثالهم استفاده میکردند و  همگان اعتقادی  راسخ

داشته و امیدوار بودند که طرف معامله و هم پیمان، بنا به عزت و احترام و اعتمادی که به

کتاب خدا دارد به عهد و پیمان وفا خواهد کرد و خیانت نمی کند  و جانب اهل وفا نگه خواهند

 داشت  تا ایزد منان طرفین را از خطا و بلا  دور نگهدارد .مضافن اینکه با این کار خداوند یکتا

 را شاهد و ناظر بر اعمال و کردار خود دانسته و وصی و وکیل خود قرار میدهند . ظاهرن این

سنت زیبا و حسنه  که میمنت و خوش یمنی و رحمت و برکت ربالعالمین نیز در ایجاد و تداوم

آن  دخیل و موثر بوده است تا دوره ی مشروطه نیز مرسوم بوده و در بیشتر مناطق و نواحی

کشور عزیزمان ایران و سایر بلاد اسلامی رایج بوده است. گو اینکه حتی هنوز هم چنان که

 شرحش رفت آثار و علائم و مستنداتی دال بر صحت اظهارات آن پیر فرزانه با اندکی تامل و

دقت نظر بخوبی قابل مشاهده و مرجع خوبی برای تحقیق و تدّبر بیشتر در این زمینه است.

بیش از پیش حضور سبزتان را ارج نهاده و از محضر شریف همه مخاطبین و مراجعین عزیز

 التماس دعای عاجل دارم . لطفن حقیر را در دعا و نماز و مناجات لیل و نهارتان فراموش

 نفرمائید.

                                                                                   من الله التوفیق .