شعر و ادب جنوب

 و خلق فردایی بهتر و ایفای رسالت انسانی شایسته تر نباشد بقول حضرت حافظ بر

او نمرده به فتوای من نماز کنید.چند روزی بعلت مسافرت توفیق عرض مراتب ادب و

احترام و ارادت خدمت شما سروران ارجمند حاصل نشد لذا فرصت را غنیمت شمرده

 و خالصانه عرض کنم که دلم برای همه شما عزیزان حقیقی در دنیای مجازی تنگ

شده بود و علاوه بر مشغله های کاری و گرفتاریها و رنج سفر و مرارت هجران

بیقراری حضور در محضر با صفایتان هم دغدغه آفرین بود و بی تاب بودم زودتر خدمت

برسم تا ارادتم را تجدید و همدلی را تقسیم و محبت را ضرب و دوستان را جمع و

کدورتها را منها و کلبه بی رونقم را صفا بدهم. صفای کلبه درویشی حقیر در دنیای

 حقیقت و مجاز دوستان عزیزی هستند که اگرامید به مقدم پر خیر و برکتشان نباشد

بهانه ای برای ادامه حیات نیست و بدون حضورشان زندگی به جزیره ای متروک

میماند که اگر همه مواهب دنیا را هم در اختیار داشته باشی لذت بخش نیست.

خدا را شاکرم که مرا تا حدی که بتوانم دگر بار خدمت عزیزان عرض سلام و اظهار

ارادتی داشته باشم حیات و توان بخشید و اگر اراده الهی نبود از این مهم ناتوان بودم

و طبعا ارمغانی جز شرمندگی نداشت. امیدوارم که اگر قرار است زندگی حقیر تداوم

 داشته باشدخداوندبزرگ همه نیرو و توانم راصرف خدمت به همنوعان و حسن خلق و

ارادت نماید و تقدیری جز بندگی آستان جانان و حضور در محفل انس نصیبم نفرماید.

بشتر مصدع اوقات شیرین و گرانبهای عزیزان نمیشوم.همه با هم با مهر و اخوت

دست بدست هم دهیم تا در سایه توجهات حضرت حق ایرانی آبادتر و دلی شادتر و

عشقی جوشانتر و روحی مهربانتر داشته باشیم و همدیگر را بدون هیچگونه توقع و

منتی یاری کنیم تا خدا هم از ما راضی باشد و ما هم به رضای او راضی باشیم

که هیچ توفیقی بالاتر و ارزشمندتر از رضای الهی نیست و موجبات امید به فلاح و

رستگاری با رضایت قادر متعال شکل میگیرد. باقی بقایتان. جانم فدایتان.