با درود و دعای خیر ،

 به وعده وفا کردم و خدمت رسیدم تا بخش سوم  (( شعر و ادبیات زمانه )) را 

 تقدیم محضر شریف شما خوبان مهرورز نمایم. امید که مقبول طبع مشکل

 پسندتان واقع شود. انشااله .

 امروزه شاهدیم که شعر مدرن در قالب های مختلف،مورد استقبال قرار گرفته و کامیاب و

موفق نشان داده و بدون نیاز به خلق معانی و مفاهیم دور از ذهن و یا ارتباطات غیر قابل

درک بین احساس و عاطفه و اشیاء و طبیعت بخوبی خوب به تثبیت رسیده و در برقراری

 ارتباط با مخاطبین بسیار موفق بوده است.

برخورداری از زبان ساده و بیان صمیمی از جمله  مهمترین مواردی است که در بازتاب ذهنیات

شاعر تاثیر زیادی دارد.این خصوصیات خوب موجب میگردد حتی مخاطبین عام نیز از چشمه سار

شعر و شعور و شیدایی سیراب شوند.از سوی دیگر عدم توجه کافی به ظرافت های شیرین کلامی 

باعث میشود جوهر شعر بعنوان گرانبها ترین سرمایه شاعر در سراب گمراهی دستخوش حادثه

 گردد. باری شکل و قالب شعر فارسی همواره با  عنصر وزن مشخص و معین میشود . بنابراین

 بعید نیست اگر بررسی قالب های مختلف شعری به موسیقی و شکل و وزن آن نیز تسری یابد.

شاعر آگاه  و موقعیت سنج کسی است که  اول حوصله زمانه و علاقه مخاطبین را بسنجد و بر

اساس شناختی که حاصل نموده  اشعار نغز و کوتاه و پر محتوا عرضه نماید و شعرش انعکاس درد

 و رنج دردمندان جامعه  باشد.بعبارتی رساتر (( فرزند زمان خویشتن بودن )) مهمترین فاکتوری

است که بطور عام همه  افراد جوامع  هنری و بطور خاص شعرا را شامل میشود.  استعمال و

یا رعایت اوزان شناخته شده شعر فارسی برگرفته از افاعیل عروضی عرب هیچ ضرورتی ندارد.

 بنظر بنده شعر در ذات وجودی خود صرفن مفهوم و معنای اثیری و خیال انگیزی را در بر

می گیرد و قواعدی نظیر ریتم و وزن و ردیف و قافیه و روایی و ....... نه در متن که در حاشیه قرار

می گیرند.

خب بیش از این مصدع اوقات شریف شما عزیزان نمی شوم و در آستانه لحظات اجابت از

محضر با صفایتان التماس دعای عاجل دارم.بدرود.