ضمن عرض سلام و ابلاغ مراتب ادب و احترام  و تبریک فرخنده عید سعید باستانی

خدمت یکایک عزیزان دل خوب و مهربان و همدل و همزبان خود عارضم آنچه  مرا بر

آن داشت در آخرین لحظه عزیمت به مسافرت نوروزی ، دست بکار نگارش و ثبت این

ست شوم حفظ حرمت حریم مهر و پاسداشت مقام شامخ دوست است و دوستی

از جمله موهبات الهی است که هر چه مقدم تر باشد عزیزتر و مقبول تر و محبوبتر و

مقرون تر است.القصه دیشب عطای واپسین دقایق برنامه متفاوت و چالش برانگیز ۹۰

را به لقایش بخشیده و قبل از سفر به عالم خواب و رویای سحرگاهی  به کلبه ی

محقر عالم مجازی سری زدم و تا حد امکان الطاف صمیمانه دوستان و اوراد حکیمانه

مخاطبین و سخن نیوشای مراجعین را رصد نموده و ضمن تشکر و قدردانی تشکر  و

تکریم نموده و با زبان الکن و قلم قاصرم پاسخ گفتم . در این میان دوستی گرانقدر

از جمع دوستان خارج نشین ــــ  سرکار خانم راسخ ـــ بعد از مدتها با کامنتی  کوتاه

 و محبت آمیز وظیفه بنده را یادآوری و صمیمانه رسم دوستی و محبت و وفاداری را

متذکر گردیدند و مرا شرمنده مناعت طبع و بزرگواری خویش ساختند.متاسفانه ایشان

 آدرس وبلاگ خویش را با این تصور که در آرشیو این وبلاگ ناقابل محفوظ است درج

 ننمودند و بنده نیز علیرغم نظری اجمالی در آرشیو نیافتم فلذا بعلت ضیق وقت ترجیح

 دادم از طریق این تریبون سال نو را مخصوصن به آن بزرگوار تبریک و تهنیت گفته و همچون

 سایر دوستان شفیق  نیز ، برای وی و متعلقین از درگاه حضرت احدیت سلامتی و سعادت

 و کامیابی و بهروزی و پیروزی استعانت نمایم و در حد امکان طریق معرفت بجا آورده باشم.

در سایه ایزد تبارک / عید همگی بود مبارک .