گوهر دوستی وفضیلت محبت و عشق فقط  مختص انسان نیست

بلکه دریا و باران و خورشید و کشتزارو صخره و سنگ ودار و درخت و

گل و گیاه و دشت و دمن و ...... همگی عاشقند .تنها انسان نیست

 که میخندد و می خواند ومی بیند و  می فهمد و می رقصد و می رنجد

 و شاد است و حزین ، بلکه صاحبان بصیرت و هشیاران عالم حضور سرود

را از سنگ و خنده را ازسبزه و گیاه شنیده اند و برگ و باد را نالان و پرنده را

 گریان و غمگین دیده اند .

شکوفه ها راز عشق را میدانند و عندلیبان در باغ آشیان گزیده ، میخوانند

 و  مفتون حلول بهار جاودانه اند ...

 نرم نرمک میرسد اینک بهار ...

 خوش بحال روزگار ...