آن کس است اهل بشارت که اشارت داند.
گوهر دوستی وفضیلت محبت و عشق فقط مختص انسان نیست
بلکه دریا و باران و خورشید و کشتزارو صخره و سنگ ودار و درخت و
گل و گیاه و دشت و دمن و ...... همگی عاشقند .تنها انسان نیست
که میخندد و می خواند ومی بیند و می فهمد و می رقصد و می رنجد
و شاد است و حزین ، بلکه صاحبان بصیرت و هشیاران عالم حضور سرود
را از سنگ و خنده را ازسبزه و گیاه شنیده اند و برگ و باد را نالان و پرنده را
گریان و غمگین دیده اند .
شکوفه ها راز عشق را میدانند و عندلیبان در باغ آشیان گزیده ، میخوانند
و مفتون حلول بهار جاودانه اند ...
نرم نرمک میرسد اینک بهار ...
خوش بحال روزگار ...
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۹۰ ساعت 2:29 توسط حمید راهدار
|