مرا هیچ یادت نیست ...؟؟

ای دریغا، چه زود به ورطه فراموشی افتادیم ...!!

 من اما یاد خوش و نام بلندت را ، 

 همیشه با دل و جان ، پاس خواهم داشت.

تویی آن فرشته عزیزی که

شعر و ترانه و غزل را

از دم صبح ازل

در پرتو انوار طلایی عشق

 الهام بخشیدی

و خیل دلدادگانت را

 مست و مدهوش از

عطر خیال انگیز یاد دوست

تا سر شام ابد

 مهر جاودان دادی ...

و اینک به شکرانه ذکر نام و

 افسانه پر شکوه یادت

با نفس گرم نسیم بهار و

دست افشانی اطلسی ها

  به وجودت می بالیم و

 شادمان می خوانیم :

(( بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود ...))