برای عموی بیمارم ...

ای عمو جان

سبز می گردد دوباره چهره جنگل

با نگاهی تازه

دنیا را تماشا کن

با هوای تازه

شعر و شور معنا کن

دیده را بگشا

خیل یاران را درون سینه

غوغایی است

شکر افشان کلام تو

چون گلی در سایه مهتاب

 رویایی است

زین میان از ساغر هستی

در دل ساقی ، تمنایی است

زندگی را

رسم و سودایی است

از پی امروز ، فردایی است ...

* خاضعانه و خاشعانه از عموم مخاطبین  عزیز و مراجعین گرانقدر این وبلاگ استدعا دارد از

درگاه قادر متعال برای همه بیماران منجمله عموی مهربان این حقیر که  اخیراً  بدون هیچ

سابقه  یا پیش زمینه ای ناگهان به بیماری لاعلاجی دچار گردیده و مدت مدیدی در بستر

بیماری است و  متاسفانه قویاً موجبات تلخکامی بنده و سایر اقارب را فراهم آورده است 

دعا نموده و برای ایشان طلب شفای عاجل نمایند.آمین.