ز شوق گلعذران بی قرارم

هوای دلکش پرواز دارم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آئینه شرم می کند از گیسوان او

ای دل  علاج واقعه از کاردان بجو

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

( عروج ستاره )*

ای همیشه مهربان

سر به سینه زمین

سایه ی بنفشه بین

کاروان باد را

در حریم لاله ها

گو دریغ نازنین ...

زد کمان ابرویش

نیزه ها به خصم کین

تحنیت به مقدم

فخر عالم یقین

سروری ز آسمان

پا نهاده بر زمین

مرحبا صد آفرین

بر جمال شاه دین (ع)...

*پ.ن ۱ :

        در جشنواره شعر آئینی سال گذشته بصورت فی البداهه سرودم که  از سر

بنده نوازی و دلگرمی مبتدیان موجب تشویق و تحسین دور از انتظار حضارمحترم و

اساتید فرهیخته و اهل فن قرار گرفت.