شعر و ادب جنوب

تلخکامیست زیرا بعضی مواقع با زجر و زحمت فراوان مطلبی را ویرایش و درج

مینمایم اما قبل از ثبت بعلت مشکلات فنی و عدم سرویس دهی مطلوب فرصت از

دست میرود و مرا شدیدا مغموم و ناراحت میکند. همین الان شعر سپیدی را

که به روح بلند و متعالی پرستو های خونین بال دفاع مقدس تقدیم کرده بودم

پس از کلی مرارت وصرف وقت و انرژی از دست رفته دیدم .و این موضوع مثل هر

اتفاق دیگری تمرکزم را بهم زد.درد آور اینکه این مشکل به کرات پیش میاید.

بیشتر ناراحتیم از این است که با خود میگویم نکند شهدای عزیزی که با خیلی

از آن بزرگواران دو عالم افتخار دوستی و رفاقت داشته و   توفیق عظیم حضور

در جمع روحانیشان را هیچگاه فراموش نمیکنم از من راضی نباشند.اگر اینگونه که

عرض کردم باشد وای به حال من.تمام سعی و تلاشم این بوده که اگر توفیق ادامه

راهشان برای بنده ی ناچیز و گنهکار چندان که باید و شایدفراهم نیست و

نتوانسته ام به عهدم با شهدا وفا کرده و پایبند باشم حداقل در ذکر رشادتها و

 دلیر مردیهایشان کوتاهی نکنم تا امید به شفاعتشان همچنان در من زنده بماند.

اما این قبیل اتفاقات که ناخواسته پیش میاید نگران و اندوهناکم میکند.از بزرگی

ومنش والایشان هر چه بگویم وبنویسم وبگویند و بنویسند قطرهای از دریا هم

نمیشود. دلاور مردانی که در راه آرمانهای متعالی اسلام و امام عزیزشان (ره) از

همه چیز خود گذشتند تا من و شما اینک در رفاه و امنیت کامل زندگی کنیم.

لذا کمال بی انصافیست اگر از شجاعت و شهامت و راد مردی و فضیلتی که

به آن ایمان راسخ داشتند و تا پای جان ایستادند ذکری بمیان نیاید یا سرسری از

کنارشان بگذریم.شهدا اعم از شهدای انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی وعزیزانی

که بواسطه ی جهالت و تنگ نظری عده ای کوردل از خدا بیخبر در اقدامات بزدلانه

گروهکها شهد شیرین شهادت نوشیده و به لقاءالله پیوستند حق بزرگی بر گردن ما

دارند و بر ماست که در جهت شناساندن راه و هدف متعالی ایشان بیش از پیش

ساعی و کوشا باشیم.خداوند همه شهدای گرانقدر را با شهدای کربلا محشور

بفرماید.با هم یکصدا و همدل بگوییم آمین یا رب العالمین.