* تقدیم به معلم عاشقی که دیباچه عقل و احساسم را مهربانی و صبوری آموخت ... 

نرم نرمک

دختر خورشید

از فراسوی سیاهی

باز می گردد ...

مست اعجاز مسیحایی

در نیاز و ناز

می سراید نغمه و آواز

می شود از شوق گل دمساز

از تبار عشق و سرمستی

دلبری طناز

با دلم همراز

می دهد مرغ دلم پرواز

صبح می روید به گلشن باز ...