دلیل راه ...
* تقدیم به معلم عاشقی که دیباچه عقل و احساسم را مهربانی و صبوری آموخت ...
نرم نرمک
دختر خورشید
از فراسوی سیاهی
باز می گردد ...
مست اعجاز مسیحایی
در نیاز و ناز
می سراید نغمه و آواز
می شود از شوق گل دمساز
از تبار عشق و سرمستی
دلبری طناز
با دلم همراز
می دهد مرغ دلم پرواز
صبح می روید به گلشن باز ...
+ نوشته شده در جمعه ۱۱ آذر ۱۳۹۰ ساعت 1:41 توسط حمید راهدار
|