کجایند یاران ُپر مدعا ...
گرچه یاران غافلند از یاد من
از من ایشان را هزاران یاد باد ...
*پ.ن ۱ :
هر چند شهرت و آوازه سراینده بیت مندرج محتاج شرح و وصف همچون منی خلوت نشین
سر در گریبان وحزین نیست اما بحکم ایفای وظیفه خطیر امانت داری و به رسم ادب جهت مزید
استحضار سروران گرام عرض می شود بیت موصوف را از دیوان گرانسنگ حضرت اجل اکرم حافظ
ــ علیه الرحمه ـ وام گرفته ام...
*پ.ن ۲ :
اینکه پی نوشت متن را در جیبش بگذارد واقعن در نوع خود جالب انگیز ناک می باشد ...
هر که بگوید نه .... نظرش محترم و حق را به ایشان میدهم چون در وبلاگ حاضر و حجره محقر
ما همیشه حق بامخاطب و مشتری است و برای خود شأنی جز ابراز لطف و محبت و دوستی
قائل نیستیم... بی تردید این مدعا را دوستان مکرم و آشنایان بزرگوار و همکاران عزیزی که کم و
بیش با بنده مکاتبه و مراوده و مجالسه و مشاعره و مصافحه داشته و یا همسفر مسیر دور یا
نزدیک بوده اند بدون هیچ چشمداشت یا هماهنگی قبلی صحه خواهند گذاشت.