غروب خورشید

چهره زمین را

با شرار شعله ها

حریر سبز می پوشاند ...

و کودک فردا

در گهواره ای با تورهای سفید

رو به آسمان آبی

در خلوت خواب زمین

به زندگی می اندیشد ...

و اینجا در حوالی دریا

حسی غریب

در  گوش باد

یاد دوستان را

نجوا میکند

و کلک خیال انگیز

شمایلی را به تصویر می کشد

که صندلیش خالی است ...

 و دستی رو به عالم ملکوت و

زلال  آب و  آئینه و آفتاب ...

 رویای سرخ عشق را

در بیکران یاد و نام ـ علی (ع)ـ

آغاز می کند ....