شبها رو سحر کردم

در خویش سفر کردم

نزدیک که شد سایه

احساس خطر کردم

***         **       ***

نیازی به فریاد نیست

برای شادی شیرین

اشاره فرهاد

کافیست ...

***      **     ***

در آغوش  سبز جنگل

سر به سینه کوه

به دریا

و دیار  گرم خویش می اندیشم

که همیشه و همه جا

پا به پای من

آمده است ....

***    **    ***

دلتنگی من

سهم چشمان توست

هنوز هم داغ

 وداع بازپسین

بر دل و جانم

شرر می بارد

افسوس آن همه امید

 که غمگین و پریشان حال

در اعماق قلب خزان زده ام خشکید

و خاطرات نفیسی که

بر باد حادثه رفت...!!