به میمنت و مبارکی عید سعید فطر و در راستای تکریم صله ارحام دیروز

در معیت ابوی و اخوان و یکی دو سه تا از عمو زادگان عزیز به سرکشی و

عیادت از  بستگان داغدیده و دردمندان و مرضای  فامیل و در رأس ایشان

چند تن از بزرگ خاندانان و ریش سفیدان معتمد و مورد وثوق اهالی محل و

قاطبه بستگان نسبی و سببی  منجمله عموی عزیزم که بعد از یکی دو عمل

 جراحی سخت و استرس زا  زیر نظر مجرب ترین متخصصین داخلی الحمدالله

 والمنه به یمن دعای خیر شما خوبان پاکدل این روزها بهتر است و در منزل

دوره نقاهت را میگذراند  اقدام نمودیم و در پی آن آرامشی عمیق و لذتی وافر

 تمام وجودم را در بر گرفت.احساس دلپذیر مضاعف ناشی از این بود که در حین

عیادت از بزرگان دردمند و  بازماندگان داغدیده متوفیان سایر آشنایان و فامیل را

پس از چند سال ملاقات می نمودیم و دیدارها تازه میشد و موضوع و محل دیدار

خودش اشارتی ظریف بود به این واقعیت مهم که ای بسا  ناگهان بانگی بر آید و

خواجه نباشد... پس باید قدر ایم زندگی و لحظات شیرین و زودگذر با هم بودن را

بیشتر و بهتر بدانیم  که تا ناگه ز همدیگر نمانیم.جالب اینکه یکی از عمو زادگان

عزیز و بسیار صمیمی و مهربان که توفیق  و سعادت دیدارش  کمتر پیش می آید

در مقام گلایه جمله ای نغز بیان کرد و مضمون آن  کنایه بر عدم تاثیر و بی نتیجه

بودن آه و افسوسی  داشت که بواسطه حسرت پیری و پژمردگی و بر جان و دل

 و روح و روان ما بجا خواهد ماند و شاهد سخن شیوایش این بود که هم اکنون

 فرزندان و نوادگان بسیاری از فامیل درجه اول در حیطه عمو  و عمه و خاله و

دائی و ..... همدیگر را نمی شناسند و متاسفانه بزرگان فامیل نیز در جهت

 رفع و رجوع این مشکل و معضل جدی که موجب گسست و جدائی خویشاوندان

نزدیک از یکدیگر  شده و در وهله بعد  ارمغان آور یأس و بی تفاوتی و بیخیالی 

اقوام و نزدیکان نسبت به شادی و غم همدیگرست  که همه لحاظ اعم از جنبه

شرعی و دینی و عرفی و انسانی و اخلاقی امری مذموم و مردود است .موضوع

بی ارزشی و زودگذر بودن زندگی  آنقدر واضح و مبرهن است که نیازمند تکرار و

مجادله و دفاع نیست و همگان در این رابطه متفق القولند.واقعن در این دنیای

فریبنده ای که حسب مورد کوچک و بزرگ می نماید هیچ چیز جز بدی و خوبی

 ماندگار نیست...حال که این امر واضح و مسلم را کراراً به عینه در می یابیم چرا

سهم ما بدی و لعن و نفرین و نفرت باشد ...؟؟ حیف نیست فرصت های متعالی

 طی مسیر پر منزلت کمال مطلوب  انسانی و رستگاری و عاقبت بخیری را  با

بی توجهی و کاهلی از دست بدهیم ...واقعن که حتی  وجدان نیمه بیدار نیز

غایت حیف و  حسرت و دریغ و آه و افسوس و حرمان را در ضمیر انسان فریاد

می کشد چه رسد به ضمیری آگاه و وجدانی بیدار ....عید همه دوستان عزیز

 مبارک  انشاء اله که رحمت و برکات بی منتهای الهی همه عزیزان و صدقه سر

ایشان بنده حقیر العاصی و همچنین والدین و متعلقین  را شامل گردد...

                                                                        آمین یا رب العالمین.